dinsdag 29 april 2008

1 mei dag van de arbeid: verloochen uw rechten niet niet!

Even de geschiedenis kennis bij de jongeren testen.
Zonder te googlen antwoord op de volgende vraag (vooral voor jezelf)
Weet jij waarvoor die dag, 1 mei, staat?
Wat was de aanzet tot deze feestdag?
Leef jij volgens het recht van de grondbeginselen van deze feestdag (voor de werkende mens)?
Is 1 mei dan voorbijgestreefd of actueler dan ooit?

Zij die 1 mei als oubollig zien of een promodag der linksen, moeten daarna toch maar eens googlen en dan merk je dat de oorsprong en inhoud van 1 mei actueler is dan ooit voor heel wat mensen, voornamelijk bedienden. Verworven rechten worden stelselmatig pseudorechten. Erger nog, het is tegenwoordig vaak algemeen aanvaard en beschouwd als normaal dat we ze inleveren.

Nee, het is niet normaal!
Wake up.
Vecht voor je recht: 8 uur werk, 8 uur plezier en 8 uur slaap.

1 mei is symbool voor de strijd om maar max 8 uur per dag te werken, 40 uur per week tegen eenzelfde vastgelegd loon. (Gemiddeld uiteraard).Omdat het leven niet alleen werken is, maar ook recupereren én genieten. Een strijd die lang gevoerd is, maar op het grootste deel van de bedrijven waar ik nu ga solliciteren hoor ik: " ge moet flexibel zijn" lees: meer dan 48 uur willen werken per week, "ge moet stressbestendig zijn". Als je teveel stress hebt, is dat omdat ze u teveel belasten en te weinig ontspanning geven. Dan ma clameren dat hart- en vaatziekten, burn outs en depressies sterk stijgen. Met als sterkste orgelpunt maken ze ons bang, dat we nog langer moeten werken omdat we onze ziekenzorg niet meer gaan kunnen betalen! Wat een hypocrisie! Pushing to the limits.

Ik wil best wel hard werken. Maar niet tot het uiterste ten koste van mijn leven en niet ten koste van mijn gezondheid en levenskwaliteit. Ik wil krijgen waar ik recht op heb:8 uur werk (ja daar heb ik recht op), 8 uur plezier (daar heb ik zeker recht op), 8 uur slaap.

Maar waarom bouwt de maatschappij ons om naar werkmachines, al vanaf het schoolgaan? Waarom verplichten de patrons om ons meer dan 40 uur per week gemiddeld te laten werken? Waarom is het steeds meer leven om te werken en niet werken om te leven? Waarom schikken we ons naar het lot dat ons wordt geindoctrineerd? Hebben we die lange werkweken echt wel nodig om gelukkig te zijn? Komt dat onze sociale leven en gezinsleven ten goede? Moet onderwijs al vanaf de kleuter klas gericht zijn op prestaties?

Wees kritisch. Vroeger is het bediende contract in het leven geroepen, om een beetje flexibiliteit te behouden bij het topkader. Hedentendage is een bediendecontract echter meer ingeburgerd en werkt het grote deel van de bevolking hieronder. Talrijke misbruiken heeft dit tot gevolg, van bedrijven die hun werknemers pushen tot de limiet zonder dat ze er voor vergoed worden. Mensen werken langer dan waar voor gestreden is, leven korter zonder echte compensatie. Waarom zouden we een sterk verminderde levenskwaliteit moeten hebben, zodat het patronaat zijn zakken kan vullen met onze arbeid?

Sociale situaties worden verwrongen en het snel groeiende individualisme is onvermijdelijk het gevolg van deze misbruiken. Zij die zich willen schikken naar het patronaat, en zij die zich moeten schikken naar het patronaat. Het is tijd om te herschikken, m'n gedacht!