Visie wonen (deel 3): het ware gelaat van rechts

Jong gezond verstand heeft af en toe wel een goed punt (zoals elke andere partij), maar de onderbouwing staat vaak op losse schroeven. Zelden is een thema voldoende uitgelegd en laat staan dat er met sociale pijler rekening gehouden wordt. Duurzaam beleid wil zeggen een beleid dat steunt op de sociale, ecologische en economische pijler.

Een voorbeeld: het jong-LDD standpunt omtrent het woonbeleid (http://www2.jgv.be/Standpunten/Huisvesting.pdf): een standpunt uitgewerkt op 1 blz. Een woonbeleid is niet in 1 blz uit te drukken. Er zijn talrijke problemen en ook de organisatie van het geheel moet deftig uitgespit worden.

Daarnaast zijn de oplossingen kortzichtig en getuigen niet van duurzaam (sociaal/ecologisch) bouwen.

Even mezelf onderbouwen uiteraard:

Quote uit programma: Bovendien ijvert Jong Gezond Verstand voor het invoeren van een ‘notionele bouwaftrek’ waarbij het eigen ingebracht kapitaal financieel aftrekbaar is gedurende tien jaar à rato van 4 procent.

Antwoord: Kijk, wie van de jongeren heeft in godsnaam kapitaal dat ze kunnen inbrengen. Je analyseert de huidige woonproblematiek bij de jongeren totaal niet en brengt geen constructieve oplossing aan. Nee, wat doe je, je wil een belastingsvoordeel geven voor zij die reeds het geld hebben! Zo sluit je gewoon rechtstreeks 70%-80% van de jongerenbevolking uit én het meeste geld gaat naar de mensen die de meeste poen van thuis meekrijgen. Ongehoord! De rest wordt gewoonweg in de steek gelaten.

Ook nergens lees ik iets van prijsregulatie (huurprijzen bv. laten quoteren door een schatter en dat afbakenen, of meer sociale woningbouw om de marktprijs te drukken door het vergroten van het aanbod). Nergens lees ik iets van moderne samenlevingsvormen zoals kangeroewonen of huisjesdelen. Nergens zie ik iets over de promotie daarvan en de juridische tentakels ervan wegwerken (bv. ivm ontslag).

Quote uit programma: bijdragen. Jong Gezond Verstand wil een vermindering van het overheidsbeslag op huisvesting, door wonen als een basisbehoefte te definiëren en bijgevolg een verlaagd BTW-tarief van 6 procent te hanteren.

Antwoord: wonen is inderdaad een basisbehoefte. Maar je moet een onderscheid maken tussen basiswoonsten en luxewoonsten. Er is geen enkele reden om een luxevilla te laten bouwen aan dergelijke lage tarieven. Daar maak je betaalbaar wonen niet toegankelijker door voor de gewone mensen. Je holt zo overheidsinkomsten op luxebouw zelfs uit, waar men sociaal met zou kunnen bouwen.

Een begin zou eventueel wel zijn om sociale huisvestingsbouwmaatschappen te laten werken tegen 6%, omdat het hier om elementaire basisbouw gaat (low budget). De basiswoonstprijs dus tegen 6%, de luxe moet niet tegen 6%! Want het zijn opnieuw de grote kapitalen die ervan het meeste zullen profiteren!

Allerlei: Wat het standpunt rond huren betreft, veel te beperkt. Dat moet en mag best uitgebreider. Ik ben ook voor regionalisering, maar een huurbeleid kan je niet samen vatten in 4 zinnen. (o.a. kwaliteits huurhuizen, nieuwe samenlevingsvormen, juridische tentakels, woonassistentie...)

Wat betreft het groot grond bezit van overheid en particulieren. Er moet inderdaad wat gedaan worden, maar op rationele wijze, niet door ze gewoon op de markt te gooien. Meer sociale woningbouw en zodus betaalbaar huur en koopwoningen! Er moet ook een ecologisch bouwbeleid worden gevoerd, waar de sociale woningen goed geïsoleerd zijn (passief huizen eventueel).

Daarnaast moet er een fatsoenlijke taks komen op speculatiegronden! Dit zijn zaken die niet door de beugel kunnen! Wonen is een recht, geen speculatieobject. Hiermee reken ik dus af met speculanten, niet met projectontwikkelaars. Wat een heel groot verschil is.

Uitholling van het stakingsrecht (deel 2)

Een pittig fragment uit een discussie omtrent het stakingsrecht en vakbonden.

Citaat Wim: Ik sluit mij aan bij de mening van Isabelle 'n aantal replies terug. Staken is iets dat als een laatste redmiddel gebruikt moet worden als alle andere mogelijkheden om tot 'n akkoord te komen uitgeput zijn. (Betreffende staking bij het spoor)

Antwoord: Ja, als laatste redmiddel. Kende u wel de verslechterde werksituaties en het met de voeten treden van CAO's bij de NMBS. De stakingen waren terecht en het NMBS bestuur had geen oren naar de grieven. Na de staking echter wél en kijk ze geven toe en de vele pestmaatregelen worden geschrapt. Kijk trouwens naar het aantal stakingen bij onze buurlanden, met name Nederland, waar het openbaar vervoer geprivatiseerd is. Daar gaat het ondertussen heel wat dramatischer en talrijker aan toe (plus het is duurder geworden en de lijnen in dunnerbevolkte gebieden zijn vaak geschrapt).

Citaat Wim: Wat ik echter onaanvaardbaar vind is dat publieke openbare diensten (De Lijn, NMBS, MIVB, Tec) zomaar onaangekondigd 't werk kunnen neerleggen. Ik vind dat echt onaanvaardbaar, men gijzelt reizigers die dagelijks naar hun werk moeten & studenten die naar school moeten. ('t schooljaar loopt nu wel ten einde maar dat even terzijde )

Antwoord: Waarom? Waarom gijzelen ze de werknemers? Dit noemt men een geval van heirkracht. U zal u dag loon krijgen, en studenten zullen het niet erg vinden om een dag verlof te hebben. Enkel de bazen betalen ervoor, maar laat ons even zien naar de stakingen van de boeren, koolputters en havenarbeiders. Moet ik het even herhalen? Die sloegen alles kort en klein én zetten alles af. Daar luisteren ze hene! De economische schade bij een NMBS staking van begot 12uur zijn peanuts. Dan moet men maar niet met de gewone werkmens zijn radijzen spelen! En kijk, alleen maar bij zo een maatregelen luistert men tegoei!

Citaat Wim: Ik vind dat 't stakingsrecht voor die ambtenaren voor bovengenoemde bedrijven beperkt mag worden en dat er minimumdienstverlening moet gegarandeerd worden. Verder vind ik het schandalig dat er zoveel overheidsgeld verspild word aan de NMBS die bitter weinig return opbrengt van de belastinggelden die ze van de federale overheid krijgt, waarin dan ook de lonen van stakende ambtenaren in zit. Toch totaal hypocriet. Privé bedrijven kunnen niet fatsoenlijk concurreren tegen de ambtenarij omdat ze niet met gelijke wapens kunnen strijden.

Antwoord: Wat zevert u over return? De NMBS is zelfbedruipend en er zijn zeer sociale reistarieven! Met de handen af van het stakingsrecht. Staken doet men enkel in uiterste nood, wanneer men niet wil luisteren naar de werknemers en hen overal blijft treiteren met pestmaatregelen. Minimale dienstverlening is enkel verplicht waar mensenlevens in gevaar kunnen komen (politie, ziekenhuizen,...). Er is geen enkele reden buiten een basis economische reden om stakingsrecht uit te hollen bij de NMBS. Goh dat is het begin van elke (ook niet-govermentele) staking en afzetpost te gaan verbieden. Men luistert enkel als men zeer luid brult. Dat is het probleem! Zo bewijze ook de succesvolle NMBS staking. Het echte probleem zijn onredelijke pestbeslissingen van het hoogkader, zonder overleg! Maar nee, het afschuiven als onredelijkheid van de werknemers, echt kortzichtig.

Citaat Wim: Ik vind dat Jean Marie Dedecker gelijk heeft als hij zegt de vakbonden rechtspersoonlijkheid moeten krijgen zodat ze voor hun daden tegen hun verantwoordelijkheid geplaatst kunnen worden bij stakingsacties die plaatsvinden bij openbare diensten.

Antwoord: Over m'n dood lijk. Als men vakbonden rechtspersoonlijkheid geeft, kunnen bedrijven en gewone mensen hiervan misbruik maken om de slagkracht van vakbonden als werknemersvertegenwoordiging uit te hollen. Er is geen enkele reden om dit te doen. De vakbonden zijn redelijk genoeg! Het gaat goed genoeg met de economie en de werknemers worden deftig vertegenwoordigd. Houden zo.

Citaat Wim: Ik was wel verheugt dat federaal minister Inge Vervotte strengere regels oplegt inzake stakingen & de dienstverlening die de NMBS moet verlenen.

Antwoord: U denkt toch niet dat Inge zo lomp is om in de rechtse dictatuur van het patronaat te stappen? Dream on en neem kennis van de stand van zaken.

Citaat Wim: Maar door al dat staken voor koopkracht aub zeg ambtenaren hebben 'n dikker pré zelfs meer pensioen op 't einde van de loopbaan tegenover hun collega's in de privé, niet te begrijpen. Ze hebben gratis woon-werkverkeer word betaald door hun FOD, groeps & hospitalisatieverzekering, korting bij de apotheker voor medicijnen, etcetera..

Antwoord: Kortom, ze zijn een goed voorbeeld van hoe men met zijn werknemers moet omspringen. Met volle respect en ze niet uitnijpen tot de laatste druppel! Lang leve de overheid!

Citaat Wim: Ik vind dat de privé meer slagkracht moet krijgen, interimarbeid moet kunnen in overheidsinstellingen vind ik. Ambtenarij kan meer doen met minder mensen. Verlaag de vennootschapsbelasting drastisch genoeg (zodat werkgevers zich dit kunnen permiteren) en verplicht werkgevers om voor ons aan aanvullend pensioen sparen te doen en ons groeps & hospitalisatieverzekering aan te bieden bij 'n Arbeidsovereenkomst. Dat zou velen mensen die nu werkloos zijn 'n incentive kunnen geven om te gaan werken.

Antwoord: Bah man, interimcontracten is uitholling van sociaal verworven rechten. Geen recht op ancienniteit, uitholling van het vakantierecht, jobonzekerheid! Kan u nog meer rechtse bullshit verkopen. Vertel nu eens een ding: hebt ge nu één ding gezegd dat de gewone (werk)mens goed gaat uitkomen? Nee, totaal niet. Enkel de bazen zullen er bij varen. Sommige noemen zo een houding wel eens de houding van een patronaatgatlikker.

Duurzaamheid: een stelling

Duurzaamheid, iedereen heeft er wel van gehoord en de meesten passen het wel eens toe, bv. de standby knoppen uit om energie te besparen, de achterkant van gebruikte papieren hergebruiken, oude kleren of meubels weggeven en niet weggooien, recycleren,...

Duurzaamheid is ook meer dan een modewoord. We zien de afvalstorten verhogen, massaal polluenten in het milieu aan het storten, de pollutiestromen in de zee vergroten en stelselmatig zijn we onze natuur in een versnelling aan het brengen, waar heel wat mensen uiteindelijk de dupe van gaan zijn. Het is dus essentieel om duurzamer te leven om een leefbaar milieu voor ons nageslacht te garanderen.

Vandaar een nieuwe stelling omtrent duurzaamheid: je hebt product A en je hebt product B. Product B gaat veel langer mee, is duurder in aankoop, maar is uiteindelijk heel wat goedkoper. Product A is geen duurzaam product, maar goedkoper in aankoop en dus laagdrempeliger. Is het dan gerechtvaardigd om bv. twee taxen te heffen. Op product B de traditionele 21% BTW en op product A een hogere duurzaamheidtax van bv. 40%? Er moet wel duidelijk gesteld worden dat het gaat om duurzame producten die uiteindelijk goedkoper uitkomen (dus niet voor producten waar het duurzame product veel duurder blijft).

Om het wat concreter te maken een vb. gloeilamp vs. spaarlamp. Een spaarlamp is heel wat duurder in aankoop, maar zelfs dan bespaart het 30 - 40€ per lamp uit. Er is heel wat minder energiegebruik, en je kent het vraag aanbod verhaal wel. . Je kan het evengoed toepassen op andere zaken zoals auto's, productieprocessen, tv's,...

De extra BTW opbrengsten zouden integraal moeten gaan naar onderzoek voor duurzame technologieën, 100% recycleerbare kunststoffen, hernieuwbare energie,...

Wat denken jullie erover? Het is als het ware de vervuiler betaald.

Belastingsverlaging is uitholling van de sociale rechten

VLD belooft: iedereen belastingverlagingen! http://www.vld.be/page?&orl=1&ssn=&lng=1&pge=1&nws=3705

Logica van de wet der financiën: iedereen giest, wie wil er niet meer verdienen? Men zou nogal een dikke idioot moeten zijn om te zeggen van, nee voor mij niet hoor. Verdeel het maar onder de armen (en hij stak een deel onder zijn rechter en bijhorend ook linker oksel). 200€ per oksel!

Zo maken ze de burger echter blind voor het feit dat het meeste van hun belastingsverlaging zal gaan naar lastenverlaging op ploegenarbeid en verlaging van de vennootschapsbelasting. Een borrelnootje voor de werkende, een zak borrelnoten pour les patrons.

Maar laten we dieper kijken op de materie. Verder zien dan die neus lang is.

2005: goedkeuring generatiepact I, één in de rijtje van de velen, daar moge u gerust op zijn als het zo verder gaat met kadootjes. We moeten allemaal langer werken, want er is géén geld (géén geld? Tiens.) voor uw pensioen. De gewone burger is kwaad en ontzet, maar slikt de zware pil, want het zal de laatste zijn en de pensioenleeftijd is nog relatief doenbaar. Ok, de burger gelooft het, we moeten langer werken, pensioenen immers onbetaalbaar (is it? 9 miljard euro extra tegen 2030 zo becijferen de economen. Dat zou er niet zijn?).

Maar wat zien we in de periode 2002-2007?

1) 1ste belastingsverlaging

2) Verlaging van vennootschapsbelasting

3) Notionele belastingsaftrek

Allen tesamen kost het verschillende miljarden euro's aan de staat op jaarlijkse basis. Geen geld voor pensioenen? Het is maar dat we geen geld meer in het reservepotje steken of beter gezegd in het afbetalen van onze staatsschulden, zodat de besparing in rente later gebruikt kan worden om onze pensioenen betaalbaar te houden (het zogenaamde zilverfonds). Het is ook niet meer het geval dat lastenverlaging onze economie gaat bevorderen. Momenteel zijn er andere structurele problemen en deze gaat men niet meer kunnen verhelpen met lastenverlaging. Geld dat je nu weggeeft, komt niet meer terug. Geld dat weg is, is weg.

Op de koop toe lanceren de liberalen (liberaal zou zogezegd voor vrijheid staan? Toch niet om op pensioen te gaan in ieder geval!) deze week wederom een enorm voorstel tot belastingsverlaging wat weer een hele kluit op jaarbasis zou kosten. De werkende mensen denken, leuk leuk, ik hou meer over. Les patrons denken, nog leuker, ik hou heel wat meer over én ik kan mensen nog meer inzetten in vroeges en lates.

Awel, denkt nog eens een keer na! Als ze zo kadootjes blijven geven, zullen we tegen we op pensioen gaan 70 jaar zijn! Generatiepact II, ik voorspel een zestal jaar vooraleer het door onze strot wordt geramd en gaan we het blijven slikken? Want al die kadootjes blijven niet betaalbaar en vooral de gezinnen met schoolgangers, zieken en gepensioneerden zullen er het eerst de dupe van zijn.

Belastingen zijn een herverdelingsmechanisme waar de sociale verzorgingsstaat op gebaseerd is. Het zorgt voor toegankelijk onderwijs, betaalbare zorg én dat je op een rechtvaardige leeftijd op pensioen kan gaan. Dat zij die willen blijven werken, maar werken, geen problemen mee. Maar mensen die 40 jaar krom staan, gun hen toch een pensioen! Ze hebben ook heel hun leven afgedragen. Het is wél betaalbaar!

Liberaal zegt: Lastenverlaging => werkloosheidscijfer daalt. Ons werkloosheidscijfer heeft een ZEER grote negatieve impact op de haalbaarheid van de pensioenen in de toekomst (2010-50), vergelijk maar met andere Europese landen. Werkloosheid daalt => Haalbaarheid pensioenen stijgen.

Antwoord: de huidige lastenverlaging gaat geen jobs creëren net zoals de vorige lastenverlaging geen extra jobs heeft gecreëerd. Men krijgt de vacatures nu reeds niet ingevuld. De rem op onze economie is niet meer dat men geen nieuw initiatief zou creëren (waar je dus op doelt met jobcreatie), maar de krapte op de hoger geschoolde arbeidsmarkt. Een lastenverlaging in Vlaanderen heeft dan ook geen enkel nut! We zitten trouwens met ocharme het laagste hoeveelheid aan werklozen ooit. Het is gewoon een kwestie van prioriteiten afstellen en dat is blijkbaar niet het waarborgen van de pensioenen, terwijl het geld er best is!

Lastenverlagingen leiden op Europees niveau enkel naar een opbod van fiscaal gunstige regimes (een tendens merkbaar in heel Europa). Stelselmatig wordt sociale zekerheid en dus staatsinkomsten uitgehold, onder de mom van het concurrentiefabel. We zijn reeds zeer competitief (België staat 4des in Europa kwa investeringen). Waarom streven naar de beste economie, als sociale voorzieningen uitgehold worden? Is een gewone goede economie, niet goed genoeg? We moeten zien dat de welvaart goed verdeeld wordt in een relatief stabiele economie, en dat eerste is verre van realiteit aan het worden. Het laatste kunnen we niet meer bij regelen met fiscale nog gunstigere regimes, integendeel het fiscale opbod destabiliseert net heel de economie, door ondergraven van de algemene koopkracht op lange termijn.