Het standpunt Animo Nationaal:
Een operatie Betancourt voor de kartels
Je kan je ongenoegen uiten over de huidige politieke crisis door volop met modder te gooien zoals kleine kindjes in de zandbak. Uiteindelijk krijgt iedereen dan zand in de ogen en ziet niemand nog helder. animo wil niet in deze plat populistische val trappen.
Mensen hebben niets aan lege beschuldigingen à la ‘de Franstaligen hebben het gedaan’. Dat helpt de onderhandelingen niet verder, maar versterkt juist de polemiek in het land. Het getuigt van politieke moed om niet mee te doen aan stellingnames met het oog op electoraal gewin en te werken naar compromissen die bovenal realistisch zijn en goed voor het land, Een lofzang voor het falen van Leterme hoort daar niet bij. Als er één ding is waarover iedereen het eens kan zijn dan is het wel dat het afgelopen jaar geen winnaars heeft opgeleverd.
Wel verzuipt de economie onder de politieke inefficiëntie. De man en vrouw in de straat zien na maanden van politieke doelloosheid de koopkracht dalen, de energieprijzen stijgen en de levensduurte de hoogte in gaan. Voor hen wordt er niets onderhandeld. De regering zwaait met beloftes, kijkt de andere kant op en onderneemt wederom niets.
Verkiezingen zullen hieraan niets wezenlijk veranderen. De echte problemen worden vooruitgeschoven en futiele irrealistische beloftes worden hernieuwd. animo acht een fundamenteel debat over de perverse effecten van de permanente verkiezingskoorts die hebben geleid tot eindeloos electoraal opbod noodzakelijk. In deze pleiten wij ten eerste voor het laten samenvallen van verkiezingen. Ten tweede voor een reflectie over het nut van het behoud van bepaalde structuren zoals provincieraad en senaat. Ten derde dient ons kiessysteem te worden aangevuld met een federale kieskring om de representativiteit te bevorderen en de negatie van ‘die andere burgers’ in ons land te verminderen.
Volgens animo is het niet zozeer het model, dan wel de mensen die de plak zwaaien binnen het huidige politieke bestel, die hebben gefaald. Bovendien heeft de dictatuur van de minderheid, en dan verwijzen wij niet enkel naar het zuiden, ervoor gezorgd dat er een immense apathie is ontstaan bij de meerderheid van het kiespubliek. Kartels dragen in deze dan ook een verpletterende verantwoordelijkheid. Het kan niet zijn dat partijen die hoogstens 6% van de kiezers aantrekken een heel land lam leggen. animo wil in deze een operatie Betancourt voorstellen om onder andere de CD&V te bevrijden van haar gijzelnemers. Enkel dan kan er op een redelijke en volwassen manier gesproken worden over een staatshervorming.
Een eerste stap in de ontzenuwing van het land betrekking op onze hoofdstad. Er moet gepraat worden over Brussel op een pragmatische manier, wars van demagogie en taalfetisjisme. Brussel-Halle-Vilvoorde dient voor animo op korte termijn te worden gesplitst. Deze splitsing kan werken in het kader van een uitbreiding van het Brussels Gewest. Hiervan kan pas sprake zijn als in het Gewest eerst orde op zaken wordt gesteld door onder andere de inkrimping van de bevoegdheden van de gemeenten en de gegarandeerde tweetaligheid.
animo gaat het debat over een verdergaande staatshervorming niet uit de weg. Een staatshervorming kan bijdragen tot een betere werking van de staat.. De idee van solidariteit blijft hierbij voor animo centraal staan. Solidariteit gekoppeld aan efficiëntie zijn de twee termen aan de hand waarvan een sociale staatshervorming dient te worden gevormd. Een efficiëntie die niet gebruikt wordt als schaamlapje voor de splitsing van het land, maar wel een staatsstructuur beoogt die iedereen de best mogelijke sociale voorzieningen verschaft en ervoor zorgt dat de economische motor blijft draaien. In die zin kan solidariteit pas werkzaam gedijen als er ook ruimte is voor financiële responsabilisering van de gewesten.
Ik sta hier dan ook volledig achter, al moet ik wel duiden dat de financiële responsabilisering op een sociale manier moet gebeuren. De gewone burger mag niet het slachtoffer hiervan worden en solidariteit moet 100% federaal blijven. Het doel van de financiële responsabilisering is dan ook dat alle burgers in het land gelijk behandeld moeten worden en het beleid moet efficiënt zijn (bv. manier van activatie en rapportering van FOREM, ACTIRIS, VDAB=>die splitsing was een verlies van efficiëntie).
Beter dan de financiële responsabilisering zou een herfederalisering zijn van deze drie instanties, zodat er geen drie verschillende activatiebeleiden naast een zijn. Dit wil niet zeggen dat er geen gedifferentieerde beleiden meer kunnen, die er momenteel ook zijn tussen de groot steden en het platteland, provincie Antwerpen en provincie Limburg. Een 58 jarige die heel zijn leven hard gewerkt heeft, moet echter overal in België op eenzelfde manier geactiveerd worden.
Op vlak van verzorging en andere sociale zaken is financiële responsabilisering eveneens zich begeven op glad ijs. Het mag er niet toe leiden dat bepaalde mensen niet de nodige zorg of diensten krijgen, maar moet leiden tot een efficiënt en duurzaam beleid.
De financiële responsabilisering kan echter zorgen voor een verdere scheeftrekking, vandaar de voorkeur van een herfederalisering van sommige bevoegdheden of op zijn minst een zeer goed uitgewerkte sociale financiële responsabilisering, waar de beleidsmakers worden gestraft en niet de burgers onnodig worden aangepakt.
donderdag 17 juli 2008
dinsdag 15 juli 2008
Visie energie (deel 4)
Waarom het zelf nog verder uitleggen, wanneer de sociale experten het zelf doen?
Een leuke link voor de geïnteresseerden:
http://www.bloggen.be/kitokojungle/
Een leuke link voor de geïnteresseerden:
http://www.bloggen.be/kitokojungle/
dinsdag 1 juli 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)