Op vrijdag 28 december zijn Anke en ik (beide Animo Geel), naar een workshop geweest omtrent activisme en politie, georganiseerd door Het Klein Verzet. Een brede actiegroep met een duidelijke linkse soms anarchistische doch constructieve inslag, die zich inzetten voor een beter woonbeleid, de natuur en andere ecologische en sociale thema's.
De workshop werd voorgezeten door Hans Lammerant van vredesactie en encyclopedie in de rechtspraak.
Een kleine samenvatting van hetgeen nog in mijn geheugen achterbleef:
HET RECHT VAN ZWIJGEN
Het recht van zwijgen (bv, dat staatsveiligheid regelmatig het Klein Verzet afdreigt om de namen vrij te geven van zijn actieve leden is illigaal).. Aangeraden is om bij aanhouding te zwijgen en een gemeenschappelijke verdedigingstactiek uit te denken. Een verklaring blijft zowiezo in het dossier zetten, ook al trek je die achteraf in. Je moet daar dan ook een verdomd goede reden voor hebben. Een verklaring is normaal verplicht ondertekend te zijn. Maar ook al is hij ongetekend, hij zal dus zowiezo in het dossier komen. Het is aan te raden om te eisen dat een verklaring in je eigen woorden worden geschreven. Anders wordt het opgeschreven in politie woorden, en er wordt wel eens een draai aangegeven, zodat er iets geschreven wordt dat je niet zo bedoelt.
DE POLITIE GAAT TE VER?
Voor een politionele fout, die niet tot materiële of fysieke schade heeft geleden is het beter een klacht neer te leggen bij commité P, dan naar de burgerlijke rechtbank te stappen. Bij materiële of fysieke schade kun je dan weer bij beide terecht. Commité P heeft geen specifieke schorsingsrecht, maar ziet toe op de algemene werking van de politie. Dus een klacht is vooral om de algemene werking bij te sturen.
BLOCKAGE VAN ANDERMANS EIGENDOM
Het is niet verboden via strafrecht om ingangen te blokkeren van bv. bedrijven (bv pikket zetten bij een staking), maar je moet zien dat je dat doet op een niet openbare weg. Anders kan je wel aangehouden worden en voor de strafrechter verschijnen. Een eventuele file die ontstaat door pikket op een niet-openbare weg, is niet de verantwoordelijkheid van de pikketzetters. Het is dan wel weer mogelijk via burgelijk recht dat er een schade-eis komt van de schadelijders (het bedrijf, de winkel,...). Bij aanspraak op het stakingsrecht (slechts in welbepaalde gevallen, je moet dus niet ondoordacht alles maar gaan blokkeren), wordt dat steeds geseponeerd (gelukkig).
VRIJE MENINGSUITING EN PAMFLETTEN
Recht van pamfletten uitdelen, die niet moeten gecontroleerd worden (staat in de grondwet: recht op vrije meningsuiting. Dus ge moet nooit een pamflet eerst laten keuren door de Frans, zoals het nu soms wel gebeurd, als ik me niet vergis.). De pamfletuitdeler kan ook niet gestraft worden voor wat er op het pamflet staat. Daarvoor dient de v.u. op het pamflet, die kan bij illigale inhoud, wel voor de strafrechter gebracht kan worden. Een gewone pamfletuitdeler zal nooit veroordeeld kunnen worden via strafrecht. Het enige sanctionerings gevaar was, als je met zeer veel mensen staat pamfletten uit te delen, dat kan gezien worden als verstoren van de openbare orde. Maar dat valt weer onder het lokale politiereglement en men mag dan maximum 12 uur aangehouden worden. Dit komt niet op het strafblad, maar kan wel sancties opleveren via de GAS, dus boetes. De aanhouding indertijd aan het station van actie voerders, was dus degelijk een politionele fout. Als je met slechts enkele mensen, of wijd verspreid, pamfletten staat uit te delen, heeft de politie geen recht van spreke. Elke inbreuk hierop, is rechtstreeks een inbreuk op de grondwet. De vredesactivisten aan het station, waren zelfs geen pamfletten aan het uitdelen. Het bevel kwam van staatsveiligheid, die wel regelmatig zijn boekje te buiten gaat, die ongetwijfeld via het screenen van het internet en emailverkeer, ook bij deze blog zijn uitgekomen. Welkom meneer de agent van staatsveiligheid, op mijn blog. We are watching you. ;)
FOUILLEREN
Fouillage, mag in drie vormen. Veiligheidsfouillering, en nog twee andere die ik vergeten ben, maar enkel in welbepaalde gevallen (de laatste moeten door de procureur goedgekeurd worden, als ik me niet vergis). Ik dacht dat de twee andere vormen een gerechterlijke fouillering op het lichaam en in het lichaam waren. De fouillering in het lichaam mag enkel gebeuren door een arts. De politie kan er altij een draai aan geven, zodat ze altijd het recht hebben op een veiligheidsfouillering. Fouilleren mag enkel door iemand van hetzelfde geslacht.
IDENTITEITSCONTROLE
De politie mag ten allen tijde de identiteit vragen. Elke soort identiteits vorm is goed. Dus als je je rijbewijs hebt, mogen ze je niet aanhouden of beboeten.
KRAKEN, ILLIGAAL OF NIET?
Het bewonen van een leegstaand pand (door sommige ook wel kraken genoemd), wordt niet verboden in het strafrecht. Je zal dus nooit vervolgd kunnen worden als je een leegstaand pand bewoont, m.a.w. je een kraker bent. Wat wel vervolgbaar is, is schade toebrengen aan het pand. Dus als je bv. de deur hebt geforceerd, of een raam inslaat. Enkel via burgerlijke rechtspraak kan een eigenaar van een leegstaand pand, krakers uit zijn pand verwijderen. Dus niet via een klacht bij de politie. Een leegstaand pand, is een pand waar niets opgeslagen is (twee dozen met spullen in je leegstaand huis, maakt het niet meer een leegstaand pand), en er daarnaast niemand woont. Van het moment er iemand in woont of er spullen opgeslagen worden, valt het wel weer onder het strafrecht, onder de noemer huisvredebreuk. (dus in tegenstelling tot wat velen beweren, zijn de krakers van de antwerpseweg 100% legaal!)
zondag 30 december 2007
vrijdag 28 december 2007
Prettige feesten!
Hiermee wil ik iedereen prettige feesten toewensen
met resultante volle liefdespensen!
Laat de alcohol vloeien, de liefde bloeien.
Het eten u smaken, u gezondheid blaken!
Rij veilig, vrij heilig en de beste wens die u toelacht voor u en uw periodiek nageslacht.
Dat je warm mag worden van de synthetische buren.
Dat je dat afdakske goed rond mag freten.
Zonder te piekeren over die gasfacturen.
En je even de broodprijs kan vergeten.
Rustiek onder de kerstboom met zijn allen.
Zo zijt ge wel bestand tegen goed wat regen.
Zolang de naalden niet vallen,
Anders hebt ge hier nog een doos gelegen!
Nee nee, alle zottigheid bij elkaar!
Beste wensen voor 2008!
Een persistent excellent jaar!
En een prakkend nieuwjaarsnacht!
Bart W.
met resultante volle liefdespensen!
Laat de alcohol vloeien, de liefde bloeien.
Het eten u smaken, u gezondheid blaken!
Rij veilig, vrij heilig en de beste wens die u toelacht voor u en uw periodiek nageslacht.
Dat je warm mag worden van de synthetische buren.
Dat je dat afdakske goed rond mag freten.
Zonder te piekeren over die gasfacturen.
En je even de broodprijs kan vergeten.
Rustiek onder de kerstboom met zijn allen.
Zo zijt ge wel bestand tegen goed wat regen.
Zolang de naalden niet vallen,
Anders hebt ge hier nog een doos gelegen!
Nee nee, alle zottigheid bij elkaar!
Beste wensen voor 2008!
Een persistent excellent jaar!
En een prakkend nieuwjaarsnacht!
Bart W.
donderdag 29 november 2007
De post en Europa
Om te beginnen, stellen we het duidelijke onderscheid tussen een overheidsbedrijf en een privé bedrijf vast op een sterk vereenvoudigde wijze. Een privé-bedrijf heeft als enig doel om winst te genereren om zijn aandeelhouders te plezieren. Een overheidsbedrijf heeft als enige doel om een break even te genereren om zijn bevolking – zijn aandeelhouders - te plezieren, of dit zou toch het doel moeten zijn. Vanuit dit oogpunt merk je al snel op dat er een delicaat uitgangspuntverschil is in de strategie van beide.
Nu, vanuit Europa is er de tendens om op systematische wijze alle genationaliseerde sectoren vrij te maken. De bevolking heeft men verblind met de belofte alsof het hen goedkoper uit gaat komen. Terwijl er genoeg tegenvoorbeelden zijn dat liberalisering van algemene nationale diensten het voor de gewone consument niet noodzakelijkerwijs goedkoper maakt.
Een bekend voorbeeld is het vrijmaken van het openbaar vervoer in Nederland dat de burger duurder uitkomt, het daarnaast onduidelijker maakt door de vele maatschappijen en slechtere arbeidsvoorwaarden. In eigen land merken we wat de gevolgen zijn, wat betreft de vrijmaking van o.a. de energiemarkt en de basisprijs van brood. De basisprijs van het brood is zo in enkele jaren met 20% gestegen van de laatste maximumprijs voor brood 1,61€ in juli 2004 naar 2€ en bij sommige bakkers reeds 2,5€ in 2007.
Liberalisering in de post - waarom?
De post is eenzelfde lot beschoren. Waar tot voor kort een overheidsmonopolie bestond in zo goed als alle Europese landen voor post minder dan 50 gram, zullen de overheden tegen 2011 verplicht worden om de postmarkt vrij te maken. De redenen voor liberalisering voor Europa zijn drieërlei. Enerzijds wil men dat het voor de consument beter wordt door meerkeuzetarieven en efficiëntere bezorging, maar ook door uitbreiding van de dienstverlening via elektronische post.
Laat me toe dit even in vraag stellen. Die elektronische postverdeling die bestaat reeds. In België noemt deze Mycertipost. Daar hoef je geen markt voor verder te liberaliseren.De meerkeuzetarieven waren in België reeds van toepassing. Maar laat het nu net even onze moderne post wezen, om vanaf vorig jaar alle post als prior te bezien. Waar is hier de nood voor liberalisering? Een efficiëntere bezorging? Kom, even serieus zijn. Onze post is modern en adequaat. De tijd terugdraaien naar voor de nationalisatie van de post is not done en geen oplossing. Een goed werkend systeem voer je niet af en vervang je niet door een instabiel en onoverzichtelijk systeem, zeker niet voor een basisdienst.
Liberalisering in de post - hoe?
Onder druk van landen zoals Portugal, Oostenrijk, enz, heeft men gelukkig kunnen bedingen dat dit kan onder zelf op te stellen randvoorwaarden. Zo stelt Johnny Thijs, de topman van De Post, voor om onze nationale Post te beschermen, door nieuwe bedrijven te verplichten zich te handhaven aan welbepaalde maatregelen. Binnen de nieuwe regelgeving wordt hiervoor ruimte voorzien om dit te bewerkstelligen, maar dan moet het effectief in voege gebracht worden in de nationale regelgeving. De drie maatregelen, die gedelegeerd bestuurd Thijs voorstelt om de service en prijs van de post - na afslanking weliswaar - te kunnen blijven garanderen, zijn:
Nu, vanuit Europa is er de tendens om op systematische wijze alle genationaliseerde sectoren vrij te maken. De bevolking heeft men verblind met de belofte alsof het hen goedkoper uit gaat komen. Terwijl er genoeg tegenvoorbeelden zijn dat liberalisering van algemene nationale diensten het voor de gewone consument niet noodzakelijkerwijs goedkoper maakt.
Een bekend voorbeeld is het vrijmaken van het openbaar vervoer in Nederland dat de burger duurder uitkomt, het daarnaast onduidelijker maakt door de vele maatschappijen en slechtere arbeidsvoorwaarden. In eigen land merken we wat de gevolgen zijn, wat betreft de vrijmaking van o.a. de energiemarkt en de basisprijs van brood. De basisprijs van het brood is zo in enkele jaren met 20% gestegen van de laatste maximumprijs voor brood 1,61€ in juli 2004 naar 2€ en bij sommige bakkers reeds 2,5€ in 2007.
Liberalisering in de post - waarom?
De post is eenzelfde lot beschoren. Waar tot voor kort een overheidsmonopolie bestond in zo goed als alle Europese landen voor post minder dan 50 gram, zullen de overheden tegen 2011 verplicht worden om de postmarkt vrij te maken. De redenen voor liberalisering voor Europa zijn drieërlei. Enerzijds wil men dat het voor de consument beter wordt door meerkeuzetarieven en efficiëntere bezorging, maar ook door uitbreiding van de dienstverlening via elektronische post.
Laat me toe dit even in vraag stellen. Die elektronische postverdeling die bestaat reeds. In België noemt deze Mycertipost. Daar hoef je geen markt voor verder te liberaliseren.De meerkeuzetarieven waren in België reeds van toepassing. Maar laat het nu net even onze moderne post wezen, om vanaf vorig jaar alle post als prior te bezien. Waar is hier de nood voor liberalisering? Een efficiëntere bezorging? Kom, even serieus zijn. Onze post is modern en adequaat. De tijd terugdraaien naar voor de nationalisatie van de post is not done en geen oplossing. Een goed werkend systeem voer je niet af en vervang je niet door een instabiel en onoverzichtelijk systeem, zeker niet voor een basisdienst.
Liberalisering in de post - hoe?
Onder druk van landen zoals Portugal, Oostenrijk, enz, heeft men gelukkig kunnen bedingen dat dit kan onder zelf op te stellen randvoorwaarden. Zo stelt Johnny Thijs, de topman van De Post, voor om onze nationale Post te beschermen, door nieuwe bedrijven te verplichten zich te handhaven aan welbepaalde maatregelen. Binnen de nieuwe regelgeving wordt hiervoor ruimte voorzien om dit te bewerkstelligen, maar dan moet het effectief in voege gebracht worden in de nationale regelgeving. De drie maatregelen, die gedelegeerd bestuurd Thijs voorstelt om de service en prijs van de post - na afslanking weliswaar - te kunnen blijven garanderen, zijn:
- verplichten om dagelijks over het gehele land post te bedelen.
- niet werken met zelfstandige postbedelers - kosten 10€ per uur - maar werknemers - kosten min of meer het dubbele
- gelijke arbeids- en loonvoorwaarden door alle werknemers uit de sector in hetzelfde paritair comité onder te brengen
De consument
De consument is min of meer te categoriseren in twee groepen: bedrijven en de residentiële inwoners. In landen waar de postmarkt reeds geliberaliseerd is, is het voor de gewone consument, de residentiële inwoner, alles behalve goedkoper geworden. Gewone post van de residentiële inwoner is in Zweden zo tot 90% duurder geworden, waar het aan de andere kant voor bedrijven goedkoper geworden is. Kortom, lastenverplaatsing van groot naar klein kapitaal. De oorzaak ligt hem in de dagelijkse bedeling en ophaling te gaan opsplitsen onder verschillende postbedrijven. Dit zal het rendement per werknemer sterk verlagen en rechtstreeks resulteren in een verhoogde prijs om de kosten te kunnen dragen bij kleine postbestellingen.
Men kan zich eveneens afvragen hoe het sluiten - zie puntje werknemer - van 70% van de postkantoren een betere service zal garanderen voor de gewone consument.
De werknemer
Rechtstreeks heeft deze maatregel nu reeds invloed op de arbeidsvoorwaarden voor de postwerkers in ons land. Zo zijn er continue herstructureringen en sluitingen van postkantoren. Daarnaast kondigt men ook aan om komende jaren 1000 tot 1500 werknemers te ontslaan. 700 van de 1000 postkantoren dienen immers gesloten te worden om concurrentieel te blijven met nieuwe postbedrijven. Men dient zich steeds af te vragen, waar de liberaliseringsdruk zal zorgen voor een betere dienstverlening, basisprijs voor de gewone consument en betere arbeidsvoorwaarden.De werknemer wordt er weer de dupe van. Dit terwijl de post garant staat voor ruime winstmarges en in de eerste helft van 2006 maar liefst 113 miljoen euro winst - voor belasting - genereerde! Daarnaast wil gedelegeerd bestuurder Thys, voltijdse banen afvoeren om dubbel zoveel halftijdsen aan te nemen, omdat het financieel de post beter uitkomt. Snappen wie snappen kan.
De post moet mee met zijn tijd, akkoord. De consument moet goede service krijgen en een sterke prijs, akkoord. Maar wat als dat er al is? De logica in die drang naar constante liberalisatie van elke markt gaat me toch volledig voorbij. Het huidige postbeleid - onder liberaliseringsdrang - is sterk in vraag te stellen. Thys gaat in zijn beheer van pure winstmaximalisatie totaal over de schreef en ziet niet buiten zijn economisch denkkader. Waar zit het gezond verstand?
http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=VQ1KDGFR
http://www.europa-nu.nl/9353000/1/j9vvh6nf08temv0/vhmdhv4d7i5c
http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/binnenland/071128_PostToekomst
http://www.post.be/site/nl/letters/national/e-Services/index.html
http://www.post.be/site/nl/postgroup/press/releases/2006/20060824.html
maandag 26 november 2007
Het leven zoals het is!
Het is weer even stil geweest op m'n blog en vooreerst geen politiek inhoudelijk bericht. Moet kunnen, dacht ik.
Sorry voor al mijn fans voor het lange wachten, ik wou dat ik jullie wat meer van mezelf kon geven hehe :p. Allez, zal maar eerlijk zijn, sorry voor die ene fan, euh mama ;-).
Jaja, aan die fanbase, van gierende vrouwen en enthousiaste mannen kan nog gewerkt worden.
Maar het zijn goede, maar drukke tijden.
Van blocpractica Organische chemie tot redbulltesting,
van JVMquiz tot Dependance,
van thesis, tot Animo Geel,
van die ene mooie vrouw tot de volgende kameraad, die weer verjaart.
De JVMquiz was weer een groot succes dit weekend. Rob heeft het goed georkestreerd, ik de brave serveerder gespeeld. En ja, dikke man met arrogante opmerking en dito tronie, dat was een rochel in je pint. Nee nee, just kiddin' ;-), het was tussen uw broodje kaas :-p.
Het Animo weekend in de Haan was fantastisch. Geen kat te zien, stinkende riolering, maar de sfeer was good. We zitten met een gezellige kliek, al was het niet altijd even gemakkelijk voor de 2 mannen om de 5 vrouwen de baas te kunnen. Maar het is ons gelukt, we hebben onze waardigheid nog :-p. Meer zelfs, we leven nog! Alle gekheid op een rood stokske. Het plezier en gelach zat er goed in, al kon de spaghetti ons wel wat beter bekomen. Er waren wel meerdere slierten, die de weg zuidwaarts snel vonden en alles maar in de war stuurde. De talrijke weetjes, spicete het weekend nog wat extra op. Van bureaustoel tot voskot, het was weer één pot nat. :-p
Vandaag zelfs op tijd op gestaan na het zware weekend van 10 uur slaap in twee nachten, en dan nog starten met een halve dag practicum en twee uur oefenzitting. Wat een record. Daarna tegen hels tempo naar het voetbalplein gecrossd om daar toch maar weer 13-1 te gaan winnen in onze tweede match in de landbouwkring-minivoetbalcompetitie. Tweede ronde here we come.
Nu gaat den deze toch eens een filmke zien. Wat een weekend!
Hasta manana of zoiets ;-)!
Sorry voor al mijn fans voor het lange wachten, ik wou dat ik jullie wat meer van mezelf kon geven hehe :p. Allez, zal maar eerlijk zijn, sorry voor die ene fan, euh mama ;-).
Jaja, aan die fanbase, van gierende vrouwen en enthousiaste mannen kan nog gewerkt worden.
Maar het zijn goede, maar drukke tijden.
Van blocpractica Organische chemie tot redbulltesting,
van JVMquiz tot Dependance,
van thesis, tot Animo Geel,
van die ene mooie vrouw tot de volgende kameraad, die weer verjaart.
De JVMquiz was weer een groot succes dit weekend. Rob heeft het goed georkestreerd, ik de brave serveerder gespeeld. En ja, dikke man met arrogante opmerking en dito tronie, dat was een rochel in je pint. Nee nee, just kiddin' ;-), het was tussen uw broodje kaas :-p.
Het Animo weekend in de Haan was fantastisch. Geen kat te zien, stinkende riolering, maar de sfeer was good. We zitten met een gezellige kliek, al was het niet altijd even gemakkelijk voor de 2 mannen om de 5 vrouwen de baas te kunnen. Maar het is ons gelukt, we hebben onze waardigheid nog :-p. Meer zelfs, we leven nog! Alle gekheid op een rood stokske. Het plezier en gelach zat er goed in, al kon de spaghetti ons wel wat beter bekomen. Er waren wel meerdere slierten, die de weg zuidwaarts snel vonden en alles maar in de war stuurde. De talrijke weetjes, spicete het weekend nog wat extra op. Van bureaustoel tot voskot, het was weer één pot nat. :-p
Vandaag zelfs op tijd op gestaan na het zware weekend van 10 uur slaap in twee nachten, en dan nog starten met een halve dag practicum en twee uur oefenzitting. Wat een record. Daarna tegen hels tempo naar het voetbalplein gecrossd om daar toch maar weer 13-1 te gaan winnen in onze tweede match in de landbouwkring-minivoetbalcompetitie. Tweede ronde here we come.
Nu gaat den deze toch eens een filmke zien. Wat een weekend!
Hasta manana of zoiets ;-)!
zaterdag 17 november 2007
Visie energie (deel 2)
Velen gaan veel te licht over het energie probleem. Dat kernenergie afgevoerd moet worden, staat buiten kijf. Maar aub hanteer een realistische tijdsspanne. Zorg ook eerst voor een phase out van fossiele brandstoffen, die een pak vervuilender en schadelijker zijn voor ons leefmilieu. Ten allen tijden moet men een evenwicht vinden in de driehoek van continuïteit, prijs en duurzaamheid. Wil je onmiddellijk erg duurzaam zijn, dan zal dit de prijs erg omhoog krikken. Vind je het niet erg dat de continuïteit niet gewaarborgd wordt, dan is het ook mogelijk. Maar het mag de gewone mens niet schaden en afsluiten van deze basisbehoefte! In 2006 alleen al konden 91000 Vlaamse gezinnen hun electricteitsrekening niet betalen!
Uitgangspunt
22% van de wereldenergie wordt geleverd via hydropower en is hiermee de belangrijkste wereldwijde energieleverancier: (dit is 2,8 Terra Watt van de 13 Terra Watt). In Belgie is dit absoluut niet haalbaar, we hebben geen watervallen, hoogteverschillen, die het rendabel maken om hydroenergie te produceren in grote of betaalbare hoeveelheden. De enige manier is hydropower via de getijdenkracht, maar wederom, Belgie heeft een te kleine kustlijn om heel ons land er met te voorzien, op Europees vlak is er echter een ander verhaal. Hetzelfde verhaal met windenenergie dat vooral rendabel is aan kustlijnen.
Meer dan de helft van onze electriciteitsvoorziening komt uit kernenergie. Reeds 10 procent van onze electrische voorziening voeren we in en komt momenteel voornamelijk uit buitenlandse kerncentrales. Het sluiten van de kerncentrales op korte termijn, zal de benodigde invoer van energie alleen maar doen stijgen. Of nog erger, men zal weer moeten overschakelen op fossiele brandstoffen.
Innovatie in windenergie is amper mogelijk, maar in zonne-energie is er nog enorm veel ruimte.
De situatie schets
Dat het afvoeren van kernenergie in zijn geheel, geen juist standpunt is om het betaalbaar te houden voor de mensen. Als men met de huidige technologie kernenergie afvoert in België zal de energieprijs minstens verdriedubbelen, tenzij men overschakelt op olie- en gasturbines: de klok terugdraaien dus, (om maar een voorbeeld te geven: electriciteit voorziening via zonne-energie kost nu nog 0,60€ per KWh, via kernenergie 0,15€ (de laatste is met diensten inbegrepen, de ruwe prijs ligt op 0,05€ per KWh). (cijfers Imec en Elia). Dat de prijs van olie en gas nog harder stijgen zal in dat geval, moet ik je niet van overtuigen he.
Biobrandstof is geen wondermiddel, zoals het momenteel behandelt wordt! Het massaal overschakelen op koolzaad, heeft gezorgd voor een schaarste op de West-Europese en Amerikaanse granenmarkt. U merkt dit reekstreeks in de enorme prijsstijgingen van brood (+30% in nog geen jaar tijd!). Duurzaamheid voor wie? Ook hier moet men een degelijke Europees en nationaal beleid voor voeren en niet in het wilde weg alles ophemelen wat duurzamer "lijkt", zonder duidelijke structurele oplossingen.
Toekomststrategie om het evenwicht te hebben tussen betaalbare prijs, duurzaamheid/veiligheid en continuïteit
Onmiddellijk sluiten van de kerncentrales van de tweede generatie, die te oud worden en inderdaad onveiliger. Maar oprichten van kerncentrales van de derde generatie (die ook gebruik maakt van bestaand kernafval als energiebron). Deze centrales als brug naar de toekomst van hernieuwbare energie. Duurzaamheid ook voor de mensen zelf!
Nationaliseren (eventueel partieel) om de meerwinst te investeren in innovatie voor hernieuwbare energie, niet om uit te keren aan de aandeelhouders. Dr. Ir. Poortmans van Imec acht het haalbaar om in 2020, ten laatste 2025 rendabele zonnecellen te produceren, die concurrent zijn aan de huidige energieprijzen, indien er voldoende geïnvesteerd wordt. Phase pas daarna de kerncentrales uit. Nanotechnologie en plastic zonnecellen zijn in volle ontwikkeling. Jaarlijks valt er 100000 TW op land. Het hoeft dus niet gezegd dat energiecaptatie via de zon, dé toekomst is.
Zet hernieuwbare energie tov de phase out van fossiele brandstoffen: dé grootste vervuilers van de natuur.
Investeer in innovatie (Soltech, Imec, Agfa Gevaert, Umicore,...), zonnecellen alleen verwacht men zo een jobcreatie binnen 15 jaar van meer dan 20000 jobs in Vlaanderen alleen al! Vlaanderen is één van de koplopers in de wereld op vlak van de ontwikkeling van zonne-energie. Maar de investering is ondermaats, zeker vanuit de energieindustrie om te voldoen aan de Europese doelstelling van 20% hernieuwbare energie tegen 2020, dixit dr. Ir. Ronny Belmans, dr. Ir. Poortmans, kortom dé energiespecialisten van België...
Investeer in innovatie naar energie stockage (voor electriciteits overschot geeft men immers 0€ op de internationale markt, het is immers een niet stockeerbaar economisch goed). De meest rendabel energiestockage is water oppompen met een rendement van 80%, waarmee het batterijen (tot max 30%) ver achter zich laat. Hernieuwbare energie via zon en wind zijn immers sterke fluctuerende energiebronnen!
Investeer in capaciteitsverhoging van onze netten. Hernieuwbare energie staat nu eenmaal garant voor enorme pieken in het vermogen. Je wilt niet dat alles doorsmelt he.
Geplande agrocultuur voor biomassa (voor biodiesel, bioethanol,...), door koolzaadproductie in Oost-Europa te promoten. Daar ligt nog erg veel brak, maar vruchtbaar landbouwareaal. Gebruik daarvoor géén West-Europees landbouwareaal, want dit zal de gewone voedingsprijzen erg de hoogte in stuwen, een tendens die we nu sterk merken.
Conclusie
Zo kun je op 25 jaar tijd een zeer duurzame energie productie op poten zetten, zonder kernenergie of fossiele brandstoffen, zonder dat er erg veel mensen uit de boot vallen door een zeer hoge energieprijs. Je kunt niet volledig de kaart van de duurzaamheid trekken, en langs de andere kant exclameren dat de energieprijzen veel te duur aan het worden zijn. Deze twee moeten in balans blijven! Hou rekening met de technologische beperkingen maar ook met de technologische toekomstmogelijkheden.
Het uitgangsstandpunt moet steeds zijn: duurzaamheid: voor de natuur, de veiligheid maar ook voor de betaalbaarheid.
Uitgangspunt
22% van de wereldenergie wordt geleverd via hydropower en is hiermee de belangrijkste wereldwijde energieleverancier: (dit is 2,8 Terra Watt van de 13 Terra Watt). In Belgie is dit absoluut niet haalbaar, we hebben geen watervallen, hoogteverschillen, die het rendabel maken om hydroenergie te produceren in grote of betaalbare hoeveelheden. De enige manier is hydropower via de getijdenkracht, maar wederom, Belgie heeft een te kleine kustlijn om heel ons land er met te voorzien, op Europees vlak is er echter een ander verhaal. Hetzelfde verhaal met windenenergie dat vooral rendabel is aan kustlijnen.
Meer dan de helft van onze electriciteitsvoorziening komt uit kernenergie. Reeds 10 procent van onze electrische voorziening voeren we in en komt momenteel voornamelijk uit buitenlandse kerncentrales. Het sluiten van de kerncentrales op korte termijn, zal de benodigde invoer van energie alleen maar doen stijgen. Of nog erger, men zal weer moeten overschakelen op fossiele brandstoffen.
Innovatie in windenergie is amper mogelijk, maar in zonne-energie is er nog enorm veel ruimte.
De situatie schets
Dat het afvoeren van kernenergie in zijn geheel, geen juist standpunt is om het betaalbaar te houden voor de mensen. Als men met de huidige technologie kernenergie afvoert in België zal de energieprijs minstens verdriedubbelen, tenzij men overschakelt op olie- en gasturbines: de klok terugdraaien dus, (om maar een voorbeeld te geven: electriciteit voorziening via zonne-energie kost nu nog 0,60€ per KWh, via kernenergie 0,15€ (de laatste is met diensten inbegrepen, de ruwe prijs ligt op 0,05€ per KWh). (cijfers Imec en Elia). Dat de prijs van olie en gas nog harder stijgen zal in dat geval, moet ik je niet van overtuigen he.
Biobrandstof is geen wondermiddel, zoals het momenteel behandelt wordt! Het massaal overschakelen op koolzaad, heeft gezorgd voor een schaarste op de West-Europese en Amerikaanse granenmarkt. U merkt dit reekstreeks in de enorme prijsstijgingen van brood (+30% in nog geen jaar tijd!). Duurzaamheid voor wie? Ook hier moet men een degelijke Europees en nationaal beleid voor voeren en niet in het wilde weg alles ophemelen wat duurzamer "lijkt", zonder duidelijke structurele oplossingen.
Toekomststrategie om het evenwicht te hebben tussen betaalbare prijs, duurzaamheid/veiligheid en continuïteit
Onmiddellijk sluiten van de kerncentrales van de tweede generatie, die te oud worden en inderdaad onveiliger. Maar oprichten van kerncentrales van de derde generatie (die ook gebruik maakt van bestaand kernafval als energiebron). Deze centrales als brug naar de toekomst van hernieuwbare energie. Duurzaamheid ook voor de mensen zelf!
Nationaliseren (eventueel partieel) om de meerwinst te investeren in innovatie voor hernieuwbare energie, niet om uit te keren aan de aandeelhouders. Dr. Ir. Poortmans van Imec acht het haalbaar om in 2020, ten laatste 2025 rendabele zonnecellen te produceren, die concurrent zijn aan de huidige energieprijzen, indien er voldoende geïnvesteerd wordt. Phase pas daarna de kerncentrales uit. Nanotechnologie en plastic zonnecellen zijn in volle ontwikkeling. Jaarlijks valt er 100000 TW op land. Het hoeft dus niet gezegd dat energiecaptatie via de zon, dé toekomst is.
Zet hernieuwbare energie tov de phase out van fossiele brandstoffen: dé grootste vervuilers van de natuur.
Investeer in innovatie (Soltech, Imec, Agfa Gevaert, Umicore,...), zonnecellen alleen verwacht men zo een jobcreatie binnen 15 jaar van meer dan 20000 jobs in Vlaanderen alleen al! Vlaanderen is één van de koplopers in de wereld op vlak van de ontwikkeling van zonne-energie. Maar de investering is ondermaats, zeker vanuit de energieindustrie om te voldoen aan de Europese doelstelling van 20% hernieuwbare energie tegen 2020, dixit dr. Ir. Ronny Belmans, dr. Ir. Poortmans, kortom dé energiespecialisten van België...
Investeer in innovatie naar energie stockage (voor electriciteits overschot geeft men immers 0€ op de internationale markt, het is immers een niet stockeerbaar economisch goed). De meest rendabel energiestockage is water oppompen met een rendement van 80%, waarmee het batterijen (tot max 30%) ver achter zich laat. Hernieuwbare energie via zon en wind zijn immers sterke fluctuerende energiebronnen!
Investeer in capaciteitsverhoging van onze netten. Hernieuwbare energie staat nu eenmaal garant voor enorme pieken in het vermogen. Je wilt niet dat alles doorsmelt he.
Geplande agrocultuur voor biomassa (voor biodiesel, bioethanol,...), door koolzaadproductie in Oost-Europa te promoten. Daar ligt nog erg veel brak, maar vruchtbaar landbouwareaal. Gebruik daarvoor géén West-Europees landbouwareaal, want dit zal de gewone voedingsprijzen erg de hoogte in stuwen, een tendens die we nu sterk merken.
Conclusie
Zo kun je op 25 jaar tijd een zeer duurzame energie productie op poten zetten, zonder kernenergie of fossiele brandstoffen, zonder dat er erg veel mensen uit de boot vallen door een zeer hoge energieprijs. Je kunt niet volledig de kaart van de duurzaamheid trekken, en langs de andere kant exclameren dat de energieprijzen veel te duur aan het worden zijn. Deze twee moeten in balans blijven! Hou rekening met de technologische beperkingen maar ook met de technologische toekomstmogelijkheden.
Het uitgangsstandpunt moet steeds zijn: duurzaamheid: voor de natuur, de veiligheid maar ook voor de betaalbaarheid.
zondag 11 november 2007
Animoverkiezing 10/11
De laatsten zullen de eerste zijn. Laat dat ons uitgangsstandpunt wezen. Daarmee niet bedoelend om een revolutie te starten en een ware staatsgreep te plegen op het nieuwe Animo - jong socialistische partijbestuur. Maar het is nu aan de niet-verkozenen om zich te blijven engageren.
Het nieuwe bestuur, dat predikte voor interne partijdemocratie is verkozen. Via het uitwerken van een efficiënter peter en meter systeem en het oprichten van denktanks, waar de basis op uitgenodigd wordt, is dat in alle geval al een zeer grote stap in de goede richting van ons nieuw bestuur om lokaal en nationaal te connecteren!
Van mij zijn ze in alle geval niet verlost :p, en zal me dus blijvend engageren binnen de jongerenbeweging. Daarmee ook dat ik het peterschap van de Kempen op me zal nemen, zal werken aan de networking in de Kempen, zal ik me in enkele denktanks storten en wil ik zelfs een masterclass geven omtrent energie en voeding - mijn twee specialisaties via mijn studies - tenzij je echte experts wilt raadplegen ;-). Daarnaast blijft Animo Geel uiteraard een absolute prioriteit. Jullie zullen me dus nog wel genoeg zien!
PROFICIAT!
Een dikke proficiat aan het verkozen bestuur, aan Bram als nobele voorzitter. Anke, Rina, July en Emma als vrouwelijke bestuursschoonheden. Frank, Wai-hoi, Billal en Kevin als links mannelijk tegengewicht voor de vrouwelijke schoonheden.
Jullie gaan dat in alle geval zeer goed doen!
Daarnaast ben ik zelf best trots op mijn resultaat als vijfde, niet slecht voor een totale Animo onbekende tot 2 maand terug. 5des van de 11, met 54 stemmen van de ongeveer 140, 6 stemmen verwijdert op de 4de. Hoe nipt kan het worden. Ik wil hierbij dus alle mensen, die op mij gestemd hebben, hartelijk bedanken! Een stem op mij, zal in alle geval geen verloren stem zijn, want ik ga jullie mening blijven verkondigen. Aarzel dus niet om me te mailen, te bellen of zelfs toe te voegen op msn =>jimi2bob2muse@hotmail.com.
Het was plezant, het wordt plezant en ik heb er weer 140 vrienden bij!
Tot op de volgende Animo meeting!
Back to the basics - terug naar de basis!
Links en vooruit!
Het nieuwe bestuur, dat predikte voor interne partijdemocratie is verkozen. Via het uitwerken van een efficiënter peter en meter systeem en het oprichten van denktanks, waar de basis op uitgenodigd wordt, is dat in alle geval al een zeer grote stap in de goede richting van ons nieuw bestuur om lokaal en nationaal te connecteren!
Van mij zijn ze in alle geval niet verlost :p, en zal me dus blijvend engageren binnen de jongerenbeweging. Daarmee ook dat ik het peterschap van de Kempen op me zal nemen, zal werken aan de networking in de Kempen, zal ik me in enkele denktanks storten en wil ik zelfs een masterclass geven omtrent energie en voeding - mijn twee specialisaties via mijn studies - tenzij je echte experts wilt raadplegen ;-). Daarnaast blijft Animo Geel uiteraard een absolute prioriteit. Jullie zullen me dus nog wel genoeg zien!
PROFICIAT!
Een dikke proficiat aan het verkozen bestuur, aan Bram als nobele voorzitter. Anke, Rina, July en Emma als vrouwelijke bestuursschoonheden. Frank, Wai-hoi, Billal en Kevin als links mannelijk tegengewicht voor de vrouwelijke schoonheden.
Jullie gaan dat in alle geval zeer goed doen!
Daarnaast ben ik zelf best trots op mijn resultaat als vijfde, niet slecht voor een totale Animo onbekende tot 2 maand terug. 5des van de 11, met 54 stemmen van de ongeveer 140, 6 stemmen verwijdert op de 4de. Hoe nipt kan het worden. Ik wil hierbij dus alle mensen, die op mij gestemd hebben, hartelijk bedanken! Een stem op mij, zal in alle geval geen verloren stem zijn, want ik ga jullie mening blijven verkondigen. Aarzel dus niet om me te mailen, te bellen of zelfs toe te voegen op msn =>jimi2bob2muse@hotmail.com.
Het was plezant, het wordt plezant en ik heb er weer 140 vrienden bij!
Tot op de volgende Animo meeting!
Back to the basics - terug naar de basis!
Links en vooruit!
woensdag 7 november 2007
Visie: gezondheidszorg
Niemand zal ontkennen dat gezondheidszorg een fundamenteel recht is van elke mens. Wanneer men ziek valt, of men een operatie dient te ondergaan, moeten er mechanismen zijn in de maatschappij, die deze lotgevallen kunnen opvangen en hun levensstandaard garanderen.
De tendens is echter dat steeds meer weg wordt gegaan van de collectieve verantwoordelijkheid van onze gezondheidszorg. De collectieve verantwoordelijkheid dus waar de overheid, via zijn ziekenkas, de slachtoffers van een neergaande gezondheid opvangt. Iedereen weet wel dat het meeste overheidsgeld van de hoogste middenklasses komt en van het groot kapitaal. Logisch want als je niet veel hebt, kan je ook niet veel afgeven en vice versa. Vanuit die beredenering is het niet simpeler uit te leggen, dat elke verplaatsing van de overheidskas naar verzekeringen - wat meer en meer de tendens wordt - een verlegging is van lasten van het groot kapitaal naar lasten van het klein kapitaal. De gewone mens moet steeds meer inschieten voor eenzelfde gezondheidszorg. Dit terwijl de gezondheidssector enorme winsten genereert op de gezondheid, wat voor hun een economisch goed is. Ideologisch immoreel, gezondheid is een recht, geen koopwaar.
Een systeem van volledig gratis gezondheidszorg is niet haalbaar en heeft in het VK reeds aangetoond dat dat niet betaalbaar is en ten koste gaat van de kwaliteit. Een kwaliteit die in België van een uitzonderlijk hoog niveau is en zo behouden dient te blijven. Een basisopleg is dus essentieel om de zieken van de pseudo's te onderscheiden, én kwaliteit te blijven garanderen. Het probleem is echter dat de opleg voor medicatie en zorg, steeds grotere stukken hapt uit de koopkracht van onze loontrekkende en de toegankelijkheid ervan voor velen sterk achteruit gaat.
Het positieve aan het systeem in België is dat de verloning van de dokters efficiënter gebeurt dan bv. het Nederlandse systeem. Daar krijgen dokters maandelijks een bepaald deel van de ziektekas op basis van het aantal patiënten, die in hun database staan. De patiënten dienen voor verzorging ook niets te betalen in Nederland en kunnen rechtstreeks naar de dokter. De dokter, die toch zijn deel van de buit krijgt, werkt dus wanneer hij wil, waar hij wil. De patiënt is er niet meer dan een nummer.
Met als gevolg dat er enorme wachtlijsten ontstaan, er een slechtere service heerst en een soort van klasse-verzorging zich etaleert. In België wordt een dokter betaald per verzorgende actie, zijn wachtlijsten erg beperkt (hoewel dit voor sommige verzorgingstakken aan het kenteren is ten gevolge van de groeiende belangrijkheid van verzekeringen en de tendens van privé-hospitalen) en de huis-aan-huis service excellent.
Het probleem is echter dat er een zeer zware opleg is en dit drempelverhogend werkt, waardoor minder gegoeden - voornamelijk gepensioneerden die onder de armoedegrens leven - niet snel een dokter zullen raadplegen voor consultatie. Een nulfactuur is dus wel een goede oplossing voor zwakkere bevolkingsgroepen zoals gepensioneerden en kinderen. Het is de verantwoordelijkheid van de maatschappij om iedereen een betaalbare en toegankelijke verzorging aan te bieden. We willen hier geen Amerikaanse toestanden, waar we echter wel naar het evolueren zijn.
Enkele praktische voorbeelden:
De tendens is echter dat steeds meer weg wordt gegaan van de collectieve verantwoordelijkheid van onze gezondheidszorg. De collectieve verantwoordelijkheid dus waar de overheid, via zijn ziekenkas, de slachtoffers van een neergaande gezondheid opvangt. Iedereen weet wel dat het meeste overheidsgeld van de hoogste middenklasses komt en van het groot kapitaal. Logisch want als je niet veel hebt, kan je ook niet veel afgeven en vice versa. Vanuit die beredenering is het niet simpeler uit te leggen, dat elke verplaatsing van de overheidskas naar verzekeringen - wat meer en meer de tendens wordt - een verlegging is van lasten van het groot kapitaal naar lasten van het klein kapitaal. De gewone mens moet steeds meer inschieten voor eenzelfde gezondheidszorg. Dit terwijl de gezondheidssector enorme winsten genereert op de gezondheid, wat voor hun een economisch goed is. Ideologisch immoreel, gezondheid is een recht, geen koopwaar.
Een systeem van volledig gratis gezondheidszorg is niet haalbaar en heeft in het VK reeds aangetoond dat dat niet betaalbaar is en ten koste gaat van de kwaliteit. Een kwaliteit die in België van een uitzonderlijk hoog niveau is en zo behouden dient te blijven. Een basisopleg is dus essentieel om de zieken van de pseudo's te onderscheiden, én kwaliteit te blijven garanderen. Het probleem is echter dat de opleg voor medicatie en zorg, steeds grotere stukken hapt uit de koopkracht van onze loontrekkende en de toegankelijkheid ervan voor velen sterk achteruit gaat.
Het positieve aan het systeem in België is dat de verloning van de dokters efficiënter gebeurt dan bv. het Nederlandse systeem. Daar krijgen dokters maandelijks een bepaald deel van de ziektekas op basis van het aantal patiënten, die in hun database staan. De patiënten dienen voor verzorging ook niets te betalen in Nederland en kunnen rechtstreeks naar de dokter. De dokter, die toch zijn deel van de buit krijgt, werkt dus wanneer hij wil, waar hij wil. De patiënt is er niet meer dan een nummer.
Met als gevolg dat er enorme wachtlijsten ontstaan, er een slechtere service heerst en een soort van klasse-verzorging zich etaleert. In België wordt een dokter betaald per verzorgende actie, zijn wachtlijsten erg beperkt (hoewel dit voor sommige verzorgingstakken aan het kenteren is ten gevolge van de groeiende belangrijkheid van verzekeringen en de tendens van privé-hospitalen) en de huis-aan-huis service excellent.
Het probleem is echter dat er een zeer zware opleg is en dit drempelverhogend werkt, waardoor minder gegoeden - voornamelijk gepensioneerden die onder de armoedegrens leven - niet snel een dokter zullen raadplegen voor consultatie. Een nulfactuur is dus wel een goede oplossing voor zwakkere bevolkingsgroepen zoals gepensioneerden en kinderen. Het is de verantwoordelijkheid van de maatschappij om iedereen een betaalbare en toegankelijke verzorging aan te bieden. We willen hier geen Amerikaanse toestanden, waar we echter wel naar het evolueren zijn.
Enkele praktische voorbeelden:
- Hogere opleg en veel te dure medicijnen, dit tijdens massawinsten in de farmaceutische sector. Dafalgan is in Nederland zo vier keer goedkoper dan bij ons
- Het nog steeds enorm veel voorschrijven van merkproducten, terwijl generische producten even goed zijn én veel goedkoper, zowel voor de zieken als de overheid
- Verplaatsing van lasten van groot naar klein kapitaal, door steeds meer gezondheidszorg op te nemen in verzekeringen, met een gezondheidszorg in twee versnellingen
- De agressieve arbeidspolitiek die nu ook in de farmaceutische sector toeslaat (Janssen Farmaceutica die meer dan 700 mensen ontslaat)
- Patentnemingen op ernstige ziektes en hoofdzakelijk eenzijdige investering in onderzoek naar ziektes, die in het rijke Westen heersen. Onderzoek omwille van de winstmarges
- De tendens van privé hospitalen met kortere wachtlijsten, maar een betere toegankelijkheid als je een betere verzekering hebt. Een verzorgingsstaat van twee snelheden
Wat zou beter zijn? (nummer per nummer beantwoord)
- Tweejaarlijkse monopolie rechten voor een bepaald geneesmiddel van de producent die dat product het goedkoopste aanbiedt. Of prijsquota's gebaseerd op de productiekosten. Of meer economische democratie (zie 4)
- Artsen verplichten om generische middelen voor te schrijven
- Zoveel mogelijk afstappen van de verzekeringsgezondheidszorg
- Economische democratie in de farmaceutische sector. Met andere woorden, in winstgevende bedrijven, een inbreng in de bedrijfspolitiek van alle actoren betrokken tot deze sector
- Stimulatie van onderzoek en afnemen van patentnemingen op derdewereld ziektes
- Afstappen van de privatisering van onze hospitalen. Waarom een systeem afvoeren dat werkte voor de gehele bevolking en een systeem invoeren dat enkel voor een deel van de bevolking werkt?
(Heb je nog ideeën omtrent gezondheidszorg? Deel ze mee!)
maandag 5 november 2007
Interview 6/11/2007
Interview aangaande komende Animo-verkiezingen met kandidaat bestuurslid Animo nationaal: Bart Wolput.
Door E. De Meester.
1) Waarom ben je eigenlijk actief in Animo?
Ik kom uit een sociaal warm nest. Thuis zijn ze overtuigde ACW'ers - wat in mijn ogen ook socialisten zijn - en arbeiders, of liever gezegd loontrekkenden. Mijn moeder is zelfs een vakbondsvrouw met échte ballen aan haar lijf. Dus sociale discussies zijn zowiezo schering en inslag hier. Het sociale aspect is als het ware met de paplepel ingelepeld.
Na jarenlang reeds passief lid te zijn van Animo en SPA, was de tijd rijp om me er in te gooien. Des te meer aangezien het mijn laatste jaar als student ging zijn en ik me sociaal en strijdvaardig wou engageren.
Waarom niet ineens de sociale ideologie uitdragen op het grootste socialistische jongerenschavot, dacht ik? Roepen dat het tijd is voor verandering doe je immers niet tegen een boom in de wei - zoals klein links wel doet, jammer van de verloren stem -, maar dicht bij de bron, met z'n allen. Alleen zo kun je iets daadwerkelijk veranderen in ons logge bureaucratische maatschappij op middenlange termijn.
2) Hoe wil je Animo veranderen?
Ik hoor heel veel geluiden van peter en meter systemen, regionale verantwoordelijken, enz. enz. Allemaal schoon en wel, maar hier waren grote gebreken aan. Om nog meer te zeggen, het was in bepaalde regio's een absolute flop. Het is immers niet evident om als vrijwillige bestuursleden op constante wijze in contact te blijven met je provincie. Daarvoor is het aantal bestuursleden te beperkt en sommige regio's te verspreid. Waarom niet het bestuur uitbreiden met actieve militanten? Om al maar te beginnen met elke kandidaat bestuurder op te nemen in het bestuur en een specifieke regio mee te geven.
Daarnaast ben ik voornamelijk een man van de actie, we moeten roepen, schreeuwen, opstappen. Zelfs kritiek op onze grote broer SPA moest meer aan de orde zijn afgelopen jaren en ook in de toekomst moet dit kunnen. Maar niet voor meer fuifzalen, of goedkopere autoverzekeringen, of de boycot van Total wegens Birma. Het mag uiteraard een onderdeel zijn, maar niet de pijler. Het zijn ook niet de problemen waar de gewone jongeren vandaag de dag met sukkelen. Waar sukkelen ze wel mee? Betaalbare energie en wonen, rechtvaardig werkbehandeling en geen herhaalde interimcontracten waarmee men geen ancienniteit kan opbouwen, een betaalbare gezondheidszorg en onderwijs, maar ook hun pensioen later, hun armoede en hoge werkloosheid!
Als laatste punt, ga ik uit eigen ervaring spreken. Reeds vier jaar ben ik passief lid van zowel Animo als SPA. Buiten een paar onpersoonlijke uitnodigingmails voor nationale evenementen, heb ik nooit iets van de partaaj - laat staan lokale afdelingen - gehoord. Hoe kun je een "brede" basis en partij uitbouwen als je nog geeneens je eigen leden aanhaalt. Je moet weten dat veel jongeren en ouderen geen actieve SPA'ers en Animoos kent, en dat is een enorme drempel. Ook voor mij was dat het geval en ik ben verre van een asociale mens.
Wat moeten we niet doen? Het oprichten van een Animo afdeling in elke SPA-gemeente, dat haalt niks uit. Het motiveert immers niet als je maar met 2 actievelingen bent, dit is vooral in de landelijke gemeentes het geval. Hoewel elke opstart sterk gesteund moet worden, kan men beter beginnen met concentratiepunten in die landelijke gebieden. Dus d.w.z. dat de mensen van die afdeling verantwoordelijk is voor zijn stad en aangrenzende gemeentes. Nu is het de taak van animo nationaal om Animo en SPA jongeren-lijsten op te stellen en door te sturen naar de lokale afdelingen. De taak van de lokale afdeling is het aanhalen en activeren van passieve leden, door persoonlijk langs te gaan. Ongetwijfeld zorgt dit voor minstens een verdubbeling van de actievelingen. We moeten dus werken aan onze basis en weggaan van het mandaatsocialisme. In ruil organiseren we nationale acties, ondersteunen lokale acties, voor de zaken die de jongeren echt aanbelangen. Maar daarnaast ook ontspannende evenementen, zodat iedereen zijn gading kan vinden. Hoe meer mensen we kunnen mobiliseren, hoe beter men zal luisteren. Daarnaast zijn het allemaal PR-persoontjes, die een vurig rood en geïnformeerd verhaal verspreiden onder bevolking. We moeten dus ook onze standpunten veel beter inhoudelijk onderbouwen.
3) Hoe kijk je op naar de evolutie van de SP.a de laatste jaren?
Hoewel ik me als passief lid ook in slaap had gewiegd door mooie woordjes als "meer jobs", evalueer ik de laatste jaren als triestig, desolaat en alles behalve socialistisch. Het optrekken van de gezondheidszorg was nog een laatste stuiptrekking om het afgelopen bewind weer goed te kunnen praten. Het derdewegsocialisme ging echter frontaal op zijn bek en de gewone loontrekkende kan zich niet in het afgelopen beleid vinden. Ze waren paars beu, omdat ze steeds meer in de kou bleven staan. Wie aanvaardt nu het veel te strenge activatiebeleid van 50+, of het generatiepact dat veel te liberaal is, de steeds maar groeiende winsten van de geliberaliseerde energiemarkt, met aan de overkant sterk stijgende energieprijzen. Winsten bij de grote bedrijven, met daar tegenover een enorme loondruk en onderwaardering van de waardevermeerdering van arbeid. Wonen dat onbetaalbaarder is dan ooit, maar men te veel schrik heeft voor prijsquota's voor bouwgronden of een vermogenbelasting.
4) wat voor oppositie moet de SP.a voeren en welke kan de rol zijn van Animo hierin?
Links en terug naar de basispijlers! Om terug te komen op het betaalbaar wonen. Vind nu maar eens als jongere - om als Animolid te spreken - een betaalbare woning. In deze tijden van ondermaatse investering in sociale huisvesting - jaarlijks komen er slechts 1225 bij - wordt de wachtlijst (70000 gezinnen) voor een sociale woning binnen ten vroegste 65 jaar opgelost. Je staat er dan mooi als jongeman of vrouw. Dus moet je huren op de private markt, wat enorm duur is en een leegloop van het budget. Naar waar gaat die huur? Volledig naar het groot kapitaal en de hoogste middenklasse, dat slapend rijk wordt op kap van de arbeid van de werkende jongeren en mensen.
Een huis kopen is al helemaal buiten de kwestie voor veel starters. De maximum woonlening, die men tegenwoordig krijgt van de bank als jong gezin van twee verdieners is nog niet genoeg om een bouwgrond van een bescheiden 7,5 are te kopen (6 miljoen frank in Geel). Onze middenklasse - de loontrekkenden - verarmen zienderogen en steeds meer mensen vallen uit de boot. Zelfs een goede verdiener - gediplomeerd -, zal voor een soortgelijk huis als zijn ouders, tot zijn 65ste moeten afbetalen, waar zijn ouders - als arbeiders - reeds op 50 jarige leeftijd een eigen huis hadden. Dit terwijl de vastgoed in 2003 nog 28 miljard euro winst draaide. Dit terwijl 80% van de bouwgronden puur speculatief zijn en met opzet braak blijven zonder het doel om deze binnen de 20 jaar te bebouwen. Ongehoord!
Daarnaast is de verdubbeling van de armen van 7 naar 14,4% in de laatste 10 jaar een evenaring van het armoede cijfer van USA (15%). Zelfs op de HDI (Human Development Index) lijst zaken we weg van een 6de plaats in 2004 naar een 13de plaats in 2006. Dit is volledig te wijten aan het half zachte derdewegsocialisme en het vrijspel van het perverse neo-liberalisme dat de volledige vrije markt verdedigt en privatisering voorstelt alsof het allemaal goedkoper wordt.
Dan durven we nog te prediken dat ons sociaal systeem het heilige is, terwijl we het steeds meer uithollen. Dit terwijl de liberalen nog nooit zo hard geroepen hebben alsof onze pensioenen niet te betalen zijn. Maar er is wel geld genoeg voor notionele interestaftrek, verlaging van de vennootschapsbelasting van 44% naar 34%, de fiscale aftrekbaarheid van o.a. pensioensparen dat maar 45% van de bevolking ten goede komt, terwijl pensioen een collectieve verantwoordelijkheid is en de loontrekkenden al genoeg afgedragen hebben in hun leven.
Een kordaat antwoord van Animo en alle socialisten is nodig. We moeten af van dat derdeweg socialisme dat niet meer op zijn plaats is.
5) Welke zijn de issues die Animo op de voorgrond moet brengen?
Deze heb ik reeds aangehaald. Betaalbare energie en wonen, rechtvaardig werkbehandeling en geen herhaalde interimcontracten waarmee men geen ancienniteit kan opbouwen, een betaalbare gezondheidszorg en onderwijs, maar ook hun pensioen later, hun armoede en hoge werkloosheid!
6) Wat betekent socialisme voor jou vandaag?
Socialisme is niet tegen de economie. Laat ons aub dat rechtzetten. Wij - socialisten - beseffen maar al te goed dat een goeddraaiende economie essentieel is, zowel voor ons, als voor onze sociale zekerheid. Maar we staan nu reeds op de 4de plek van de meeste buitenlandse investeringen in Europa. Nu staan er weer lastenverlaging - lees extra winsten voor de toplaag van onze bevolking - op de regeringstafel om meer buitenlandse investeerders aan te trekken. Moeten we dan persée eerst staan? We moeten zorgen dat onze economie draait. Punt. Het heeft geen zin om de beste economie te hebben, waar langs de andere kant steeds meer mensen uit de boot vallen en betaalbaar wonen, energie, gezondheidszorg al lang een fabel is. Waar steeds meer gepensioneerden onder de armoedegrens duiken. De beste economie? Voor wie, vraag ik me dan af.
Socialisme is voor mij zeer gemakkelijk te omschrijven: gelijke kansen voor iedereen. Maar dat wil zeggen gelijke kansen op betaalbaar wonen, energie, onderwijs, voldoende pensioen, werk,... Als men gewoon de ogen open trekt voor de harde feiten, ziet men perfect in dat dat verre van het geval is. Terwijl onze buurlanden vermogenbelastingen heffen, zijn wij een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal. 66 van de 500 rijkste Nederlands komen om die reden in België wonen en hun aantal stijgt elk jaar. Mijn werk zal pas gedaan zijn als er echte gelijke kansen op die basisbehoefte zijn en arbeid opgewaardeerd wordt. Dat je je als gepensioneerde geen schrik moet hebben dat je je dokter niet gaat kunnen betalen. Dat je als student kunt terugvallen op de overheid. Dat je als loontrekkende je een eigen huis kan betalen. Socialisme back to the basics.
7) Is nationalisatie een taboewoord voor jou?
Absoluut niet. Maar even een kleine kanttekening:
Ik ben absoluut geen communist. Staatssocialisme - communisme dus - is een maatschappij vorm die niet werkt. Ik ben - als pacifist zijnde - ook absoluut tegen totallitaire regimes, die ondemocratisch geïnspireerd zijn en vrijemeningsuiting onderdrukken - dikwijls met gebruik van repressie en geweld.
Dit wilt echter niet zeggen dat er geen punten zijn waar we van kunnen leren. Zo ben ik enorm voorstander van een economische democratie. Zelfs Sarkozy, toch niet direct symbool voor links, heeft dankzij de fusie van Suez en Gaz de France - Frankrijk is met 35% de grootste aandeelhouder van het fusiebedrijf - een zeer grote invloed gekregen op het Franse nationale energiebeleid, dit tegen de zin van de topmannen van Suez. In België - onder half zacht socialistisch bewind - ziet men een tegenovergestelde beweging van volledige privatisering van de energiemarkt. Wat zie je? Enorme prijsstijgingen, een totaal ondermaatse investering in innovatief onderzoek naar duurzame energie en 970 miljoen euro dat in dividenden naar de aandeelhouders is uitgekeerd in 2006. Hoe duurzaamheid en de gewone mens moet boeten voor de winstideologie van neo-liberale bazen en aandeelhouders. Dat voor een basisbehoefte! Ongehoord! Een dure energieprijs is trouwens ook schadelijk voor onze economie. Dus de privatisering van de energiemarkt is dé grootste fout van het afgelopen beleid.
Ik ben dus niet voor volledige nationalisatie van alle sectoren, maar ben er absoluut van overtuigd, dat indien alle betrokken partijen in onze economie een rechtstreekse democratische inbreng hebben in de bedrijfspolitiek - dus een partiële niet-agressieve nationalisatie - dat we zekerheid en rechtvaardigheid kunnen creëren voor de loontrekkende en eerlijke prijzen kunnen afdwingen voor de consument, zonder dat onze economie er hoeft onder te lijden, integendeel. Een ware economische democratie dus. Zeker voor basisbehoefte sectoren moet dit gebeuren, aangezien het ons allemaal aanbelangt.
8) Hoe sta je tegenover SP.a Rood en de worp van Erik De Bruyn naar het voorzitterschap van de SP.a
Prachtig en de tijd was rijp, of liever gezegd overrijp. Zijn verhaallijn sluit nauw aan bij de mijne, ik heb er van geleerd en het is een sympathieke gast er boven op. Nu is het aan SP.a rood om zich te organiseren binnen de partij. Een luide linkse stem blijft nodig. Nu meer dan ooit!
9) Wil je nog iets anders kwijt?
Er is nog zoveel te vertellen. Maar als ik even reclame mag maken voor mijn politieke blog - bartwolput.blogspot.com .
Het is tijd dat alle loontrekkenden weer aan één zeel trekken en de neo-liberale tendens in Europa, de wereld en in België een halt toe roepen en er een internationaal socialisme tegenover zetten, zodat er weer een echte democratie komt. Samen voor een rechtvaardige toekomst en échte gelijke kansen.
"Loontrekkenden aller landen, verenig u." Om nog maar een oude quote uit de quotetrommel te toveren.
Ok, bedankt voor het interview.
E. Demeester
Door E. De Meester.
1) Waarom ben je eigenlijk actief in Animo?
Ik kom uit een sociaal warm nest. Thuis zijn ze overtuigde ACW'ers - wat in mijn ogen ook socialisten zijn - en arbeiders, of liever gezegd loontrekkenden. Mijn moeder is zelfs een vakbondsvrouw met échte ballen aan haar lijf. Dus sociale discussies zijn zowiezo schering en inslag hier. Het sociale aspect is als het ware met de paplepel ingelepeld.
Na jarenlang reeds passief lid te zijn van Animo en SPA, was de tijd rijp om me er in te gooien. Des te meer aangezien het mijn laatste jaar als student ging zijn en ik me sociaal en strijdvaardig wou engageren.
Waarom niet ineens de sociale ideologie uitdragen op het grootste socialistische jongerenschavot, dacht ik? Roepen dat het tijd is voor verandering doe je immers niet tegen een boom in de wei - zoals klein links wel doet, jammer van de verloren stem -, maar dicht bij de bron, met z'n allen. Alleen zo kun je iets daadwerkelijk veranderen in ons logge bureaucratische maatschappij op middenlange termijn.
2) Hoe wil je Animo veranderen?
Ik hoor heel veel geluiden van peter en meter systemen, regionale verantwoordelijken, enz. enz. Allemaal schoon en wel, maar hier waren grote gebreken aan. Om nog meer te zeggen, het was in bepaalde regio's een absolute flop. Het is immers niet evident om als vrijwillige bestuursleden op constante wijze in contact te blijven met je provincie. Daarvoor is het aantal bestuursleden te beperkt en sommige regio's te verspreid. Waarom niet het bestuur uitbreiden met actieve militanten? Om al maar te beginnen met elke kandidaat bestuurder op te nemen in het bestuur en een specifieke regio mee te geven.
Daarnaast ben ik voornamelijk een man van de actie, we moeten roepen, schreeuwen, opstappen. Zelfs kritiek op onze grote broer SPA moest meer aan de orde zijn afgelopen jaren en ook in de toekomst moet dit kunnen. Maar niet voor meer fuifzalen, of goedkopere autoverzekeringen, of de boycot van Total wegens Birma. Het mag uiteraard een onderdeel zijn, maar niet de pijler. Het zijn ook niet de problemen waar de gewone jongeren vandaag de dag met sukkelen. Waar sukkelen ze wel mee? Betaalbare energie en wonen, rechtvaardig werkbehandeling en geen herhaalde interimcontracten waarmee men geen ancienniteit kan opbouwen, een betaalbare gezondheidszorg en onderwijs, maar ook hun pensioen later, hun armoede en hoge werkloosheid!
Als laatste punt, ga ik uit eigen ervaring spreken. Reeds vier jaar ben ik passief lid van zowel Animo als SPA. Buiten een paar onpersoonlijke uitnodigingmails voor nationale evenementen, heb ik nooit iets van de partaaj - laat staan lokale afdelingen - gehoord. Hoe kun je een "brede" basis en partij uitbouwen als je nog geeneens je eigen leden aanhaalt. Je moet weten dat veel jongeren en ouderen geen actieve SPA'ers en Animoos kent, en dat is een enorme drempel. Ook voor mij was dat het geval en ik ben verre van een asociale mens.
Wat moeten we niet doen? Het oprichten van een Animo afdeling in elke SPA-gemeente, dat haalt niks uit. Het motiveert immers niet als je maar met 2 actievelingen bent, dit is vooral in de landelijke gemeentes het geval. Hoewel elke opstart sterk gesteund moet worden, kan men beter beginnen met concentratiepunten in die landelijke gebieden. Dus d.w.z. dat de mensen van die afdeling verantwoordelijk is voor zijn stad en aangrenzende gemeentes. Nu is het de taak van animo nationaal om Animo en SPA jongeren-lijsten op te stellen en door te sturen naar de lokale afdelingen. De taak van de lokale afdeling is het aanhalen en activeren van passieve leden, door persoonlijk langs te gaan. Ongetwijfeld zorgt dit voor minstens een verdubbeling van de actievelingen. We moeten dus werken aan onze basis en weggaan van het mandaatsocialisme. In ruil organiseren we nationale acties, ondersteunen lokale acties, voor de zaken die de jongeren echt aanbelangen. Maar daarnaast ook ontspannende evenementen, zodat iedereen zijn gading kan vinden. Hoe meer mensen we kunnen mobiliseren, hoe beter men zal luisteren. Daarnaast zijn het allemaal PR-persoontjes, die een vurig rood en geïnformeerd verhaal verspreiden onder bevolking. We moeten dus ook onze standpunten veel beter inhoudelijk onderbouwen.
3) Hoe kijk je op naar de evolutie van de SP.a de laatste jaren?
Hoewel ik me als passief lid ook in slaap had gewiegd door mooie woordjes als "meer jobs", evalueer ik de laatste jaren als triestig, desolaat en alles behalve socialistisch. Het optrekken van de gezondheidszorg was nog een laatste stuiptrekking om het afgelopen bewind weer goed te kunnen praten. Het derdewegsocialisme ging echter frontaal op zijn bek en de gewone loontrekkende kan zich niet in het afgelopen beleid vinden. Ze waren paars beu, omdat ze steeds meer in de kou bleven staan. Wie aanvaardt nu het veel te strenge activatiebeleid van 50+, of het generatiepact dat veel te liberaal is, de steeds maar groeiende winsten van de geliberaliseerde energiemarkt, met aan de overkant sterk stijgende energieprijzen. Winsten bij de grote bedrijven, met daar tegenover een enorme loondruk en onderwaardering van de waardevermeerdering van arbeid. Wonen dat onbetaalbaarder is dan ooit, maar men te veel schrik heeft voor prijsquota's voor bouwgronden of een vermogenbelasting.
4) wat voor oppositie moet de SP.a voeren en welke kan de rol zijn van Animo hierin?
Links en terug naar de basispijlers! Om terug te komen op het betaalbaar wonen. Vind nu maar eens als jongere - om als Animolid te spreken - een betaalbare woning. In deze tijden van ondermaatse investering in sociale huisvesting - jaarlijks komen er slechts 1225 bij - wordt de wachtlijst (70000 gezinnen) voor een sociale woning binnen ten vroegste 65 jaar opgelost. Je staat er dan mooi als jongeman of vrouw. Dus moet je huren op de private markt, wat enorm duur is en een leegloop van het budget. Naar waar gaat die huur? Volledig naar het groot kapitaal en de hoogste middenklasse, dat slapend rijk wordt op kap van de arbeid van de werkende jongeren en mensen.
Een huis kopen is al helemaal buiten de kwestie voor veel starters. De maximum woonlening, die men tegenwoordig krijgt van de bank als jong gezin van twee verdieners is nog niet genoeg om een bouwgrond van een bescheiden 7,5 are te kopen (6 miljoen frank in Geel). Onze middenklasse - de loontrekkenden - verarmen zienderogen en steeds meer mensen vallen uit de boot. Zelfs een goede verdiener - gediplomeerd -, zal voor een soortgelijk huis als zijn ouders, tot zijn 65ste moeten afbetalen, waar zijn ouders - als arbeiders - reeds op 50 jarige leeftijd een eigen huis hadden. Dit terwijl de vastgoed in 2003 nog 28 miljard euro winst draaide. Dit terwijl 80% van de bouwgronden puur speculatief zijn en met opzet braak blijven zonder het doel om deze binnen de 20 jaar te bebouwen. Ongehoord!
Daarnaast is de verdubbeling van de armen van 7 naar 14,4% in de laatste 10 jaar een evenaring van het armoede cijfer van USA (15%). Zelfs op de HDI (Human Development Index) lijst zaken we weg van een 6de plaats in 2004 naar een 13de plaats in 2006. Dit is volledig te wijten aan het half zachte derdewegsocialisme en het vrijspel van het perverse neo-liberalisme dat de volledige vrije markt verdedigt en privatisering voorstelt alsof het allemaal goedkoper wordt.
Dan durven we nog te prediken dat ons sociaal systeem het heilige is, terwijl we het steeds meer uithollen. Dit terwijl de liberalen nog nooit zo hard geroepen hebben alsof onze pensioenen niet te betalen zijn. Maar er is wel geld genoeg voor notionele interestaftrek, verlaging van de vennootschapsbelasting van 44% naar 34%, de fiscale aftrekbaarheid van o.a. pensioensparen dat maar 45% van de bevolking ten goede komt, terwijl pensioen een collectieve verantwoordelijkheid is en de loontrekkenden al genoeg afgedragen hebben in hun leven.
Een kordaat antwoord van Animo en alle socialisten is nodig. We moeten af van dat derdeweg socialisme dat niet meer op zijn plaats is.
5) Welke zijn de issues die Animo op de voorgrond moet brengen?
Deze heb ik reeds aangehaald. Betaalbare energie en wonen, rechtvaardig werkbehandeling en geen herhaalde interimcontracten waarmee men geen ancienniteit kan opbouwen, een betaalbare gezondheidszorg en onderwijs, maar ook hun pensioen later, hun armoede en hoge werkloosheid!
6) Wat betekent socialisme voor jou vandaag?
Socialisme is niet tegen de economie. Laat ons aub dat rechtzetten. Wij - socialisten - beseffen maar al te goed dat een goeddraaiende economie essentieel is, zowel voor ons, als voor onze sociale zekerheid. Maar we staan nu reeds op de 4de plek van de meeste buitenlandse investeringen in Europa. Nu staan er weer lastenverlaging - lees extra winsten voor de toplaag van onze bevolking - op de regeringstafel om meer buitenlandse investeerders aan te trekken. Moeten we dan persée eerst staan? We moeten zorgen dat onze economie draait. Punt. Het heeft geen zin om de beste economie te hebben, waar langs de andere kant steeds meer mensen uit de boot vallen en betaalbaar wonen, energie, gezondheidszorg al lang een fabel is. Waar steeds meer gepensioneerden onder de armoedegrens duiken. De beste economie? Voor wie, vraag ik me dan af.
Socialisme is voor mij zeer gemakkelijk te omschrijven: gelijke kansen voor iedereen. Maar dat wil zeggen gelijke kansen op betaalbaar wonen, energie, onderwijs, voldoende pensioen, werk,... Als men gewoon de ogen open trekt voor de harde feiten, ziet men perfect in dat dat verre van het geval is. Terwijl onze buurlanden vermogenbelastingen heffen, zijn wij een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal. 66 van de 500 rijkste Nederlands komen om die reden in België wonen en hun aantal stijgt elk jaar. Mijn werk zal pas gedaan zijn als er echte gelijke kansen op die basisbehoefte zijn en arbeid opgewaardeerd wordt. Dat je je als gepensioneerde geen schrik moet hebben dat je je dokter niet gaat kunnen betalen. Dat je als student kunt terugvallen op de overheid. Dat je als loontrekkende je een eigen huis kan betalen. Socialisme back to the basics.
7) Is nationalisatie een taboewoord voor jou?
Absoluut niet. Maar even een kleine kanttekening:
Ik ben absoluut geen communist. Staatssocialisme - communisme dus - is een maatschappij vorm die niet werkt. Ik ben - als pacifist zijnde - ook absoluut tegen totallitaire regimes, die ondemocratisch geïnspireerd zijn en vrijemeningsuiting onderdrukken - dikwijls met gebruik van repressie en geweld.
Dit wilt echter niet zeggen dat er geen punten zijn waar we van kunnen leren. Zo ben ik enorm voorstander van een economische democratie. Zelfs Sarkozy, toch niet direct symbool voor links, heeft dankzij de fusie van Suez en Gaz de France - Frankrijk is met 35% de grootste aandeelhouder van het fusiebedrijf - een zeer grote invloed gekregen op het Franse nationale energiebeleid, dit tegen de zin van de topmannen van Suez. In België - onder half zacht socialistisch bewind - ziet men een tegenovergestelde beweging van volledige privatisering van de energiemarkt. Wat zie je? Enorme prijsstijgingen, een totaal ondermaatse investering in innovatief onderzoek naar duurzame energie en 970 miljoen euro dat in dividenden naar de aandeelhouders is uitgekeerd in 2006. Hoe duurzaamheid en de gewone mens moet boeten voor de winstideologie van neo-liberale bazen en aandeelhouders. Dat voor een basisbehoefte! Ongehoord! Een dure energieprijs is trouwens ook schadelijk voor onze economie. Dus de privatisering van de energiemarkt is dé grootste fout van het afgelopen beleid.
Ik ben dus niet voor volledige nationalisatie van alle sectoren, maar ben er absoluut van overtuigd, dat indien alle betrokken partijen in onze economie een rechtstreekse democratische inbreng hebben in de bedrijfspolitiek - dus een partiële niet-agressieve nationalisatie - dat we zekerheid en rechtvaardigheid kunnen creëren voor de loontrekkende en eerlijke prijzen kunnen afdwingen voor de consument, zonder dat onze economie er hoeft onder te lijden, integendeel. Een ware economische democratie dus. Zeker voor basisbehoefte sectoren moet dit gebeuren, aangezien het ons allemaal aanbelangt.
8) Hoe sta je tegenover SP.a Rood en de worp van Erik De Bruyn naar het voorzitterschap van de SP.a
Prachtig en de tijd was rijp, of liever gezegd overrijp. Zijn verhaallijn sluit nauw aan bij de mijne, ik heb er van geleerd en het is een sympathieke gast er boven op. Nu is het aan SP.a rood om zich te organiseren binnen de partij. Een luide linkse stem blijft nodig. Nu meer dan ooit!
9) Wil je nog iets anders kwijt?
Er is nog zoveel te vertellen. Maar als ik even reclame mag maken voor mijn politieke blog - bartwolput.blogspot.com .
Het is tijd dat alle loontrekkenden weer aan één zeel trekken en de neo-liberale tendens in Europa, de wereld en in België een halt toe roepen en er een internationaal socialisme tegenover zetten, zodat er weer een echte democratie komt. Samen voor een rechtvaardige toekomst en échte gelijke kansen.
"Loontrekkenden aller landen, verenig u." Om nog maar een oude quote uit de quotetrommel te toveren.
Ok, bedankt voor het interview.
E. Demeester
donderdag 1 november 2007
Visie wonen (2de versie)
In Nederland woont ongeveer 36% in een sociale woningen, in Duitsland 26%, in Groot-Brittanië 24% en in Frankrijk 17%. In België betreft het een schamele 6%. Hier staan zelfs nog 70000 gezinnen op een wachtlijst voor een dergelijke huisvesting en dit in Vlaanderen alleen al (waarvan 12000 wel tijdelijk gehuisvest zijn). Ongehoord. De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar tegen het tempo van 1225 sociale woningen die per jaar (tussen 1997 en 2004) worden bijgebouwd, wil het dus zeggen dat het meer dan 65 jaar gaat duren eer de wachtlijst van de baan is. Dit terwijl er wacht termijnen zijn van 2 jaar en meer.
Er moet dus dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Strikte maatregelen en zwaar belasten van de Belgische immobiliënsector, die enorme winsten genereren. In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huis- en grondprijzen nog nooit zoveel van de koopkracht van de loontrekkende gevraagd heeft in een halve eeuw.
Gelijke kansen beginnen op een eerlijke toegang tot de basisbehoeften, waar betaalbaar wonen zeker één van is. Huren van een woning is erg duur, en een totale leegloop van het budget van de loontrekkende. De winsten ervan gaan, jaja, voornamelijk weer naar het grootkapitaal, dat zich dus verrijkt via de arbeid van de huurder.
De overheid heeft niet alleen als taak om structuren op te zetten om onze economie draaiende te houden, maar ook om mensen échte gelijke kansen en toegang tot de basisbehoefte te verschaffen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn, om te stellen dat 150000 euro voor een lapje grond van 7,5 are (in de Kempen dan nog), ongelooflijk duur is en alles behalve een voorbeeld van gelijke kansen. De prijzen stijgen jaarlijks zelfs tussen de 10 en 15%. Hoe men dus slapend rijk wordt via de arbeid van een ander. Even een kleine greep uit Geelse bouwgronden anno 2007:
7.72a - 182.260 EUR - 7.3 miljoen BEF
8.47a - 159.000 EUR - 6.4 miljoen BEF
7.32a - 138.000 EUR - 5.6 miljoen BEF
12% van de beschikbare bouwgronden is in handen van de overheid.
11% in handen van grote vastgoedmakelaars.
77% in handen van private speculanten en eigenaars, waarvan een kleine twintig procent een bouwgrond is, die gereserveerd is voor zijn kinderen.
Uiteraard kan het niet de bedoeling zijn dat gewone mensen, die een bouwgrond reserveren voor hun kinderen, het slachtoffer worden van belasting of aanslag. Dit zou net het doel van betaalbaar wonen voorbij gaan.
Maar daarnaast zijn er meer dan 80% van de totale gronden die puur speculatief zijn en met opzet braak liggen. Men geeft deze maar mondjesmaat uit handen en zo houden ze de prijzen kunstmatig hoog. Onbetaalbaar voor heel wat mensen, zeker voor onze jongere generatie.
Verschillende maatregelen zijn mogelijk.
Prijsquota's kunnen deze praktijken grotendele aan banden leggen. Maar men moet ook niet bang zijn om speculatiegronden en woningen die geen doel meer hebben, aan te slaan voor maatschappelijk nut tegen een basisvergoeding.
Daarnaast is het op de markt brengen van nieuwe gronden eveneens een mogelijkheid. Als we een klein deel van ons landbouwareaal omvormen tot bouwgronden, kan men zo de private prijzen sterk drukken.
Eveneens is een mogelijkheid om een vermogen belasting van bv. 2% uit te vaardigen voor vastgoed vermogen van boven de 500000 €. Dit terwijl het vastgoedwaarde jaarlijks stijgt tussen de 10 en de 15%, zijn het peanuts voor het groot kapitaal, maar bergen voor de gewone mens. Herwaardering van de arbeidsinvestering dus!
De hoogste nood is echter een sterkere investering vanuit de overheid in sociale huisvesting, zoals aangehaald in het begin van de blog. Een sociale eigen woning is het begin van betaalbaar wonen. Hier gaat voor de moment een verzoekschrift rond van Anke Hintjens met als goede extra strijdpijlers:
Er moet dus dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Strikte maatregelen en zwaar belasten van de Belgische immobiliënsector, die enorme winsten genereren. In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huis- en grondprijzen nog nooit zoveel van de koopkracht van de loontrekkende gevraagd heeft in een halve eeuw.
Gelijke kansen beginnen op een eerlijke toegang tot de basisbehoeften, waar betaalbaar wonen zeker één van is. Huren van een woning is erg duur, en een totale leegloop van het budget van de loontrekkende. De winsten ervan gaan, jaja, voornamelijk weer naar het grootkapitaal, dat zich dus verrijkt via de arbeid van de huurder.
De overheid heeft niet alleen als taak om structuren op te zetten om onze economie draaiende te houden, maar ook om mensen échte gelijke kansen en toegang tot de basisbehoefte te verschaffen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn, om te stellen dat 150000 euro voor een lapje grond van 7,5 are (in de Kempen dan nog), ongelooflijk duur is en alles behalve een voorbeeld van gelijke kansen. De prijzen stijgen jaarlijks zelfs tussen de 10 en 15%. Hoe men dus slapend rijk wordt via de arbeid van een ander. Even een kleine greep uit Geelse bouwgronden anno 2007:
7.72a - 182.260 EUR - 7.3 miljoen BEF
8.47a - 159.000 EUR - 6.4 miljoen BEF
7.32a - 138.000 EUR - 5.6 miljoen BEF
12% van de beschikbare bouwgronden is in handen van de overheid.
11% in handen van grote vastgoedmakelaars.
77% in handen van private speculanten en eigenaars, waarvan een kleine twintig procent een bouwgrond is, die gereserveerd is voor zijn kinderen.
Uiteraard kan het niet de bedoeling zijn dat gewone mensen, die een bouwgrond reserveren voor hun kinderen, het slachtoffer worden van belasting of aanslag. Dit zou net het doel van betaalbaar wonen voorbij gaan.
Maar daarnaast zijn er meer dan 80% van de totale gronden die puur speculatief zijn en met opzet braak liggen. Men geeft deze maar mondjesmaat uit handen en zo houden ze de prijzen kunstmatig hoog. Onbetaalbaar voor heel wat mensen, zeker voor onze jongere generatie.
Verschillende maatregelen zijn mogelijk.
Prijsquota's kunnen deze praktijken grotendele aan banden leggen. Maar men moet ook niet bang zijn om speculatiegronden en woningen die geen doel meer hebben, aan te slaan voor maatschappelijk nut tegen een basisvergoeding.
Daarnaast is het op de markt brengen van nieuwe gronden eveneens een mogelijkheid. Als we een klein deel van ons landbouwareaal omvormen tot bouwgronden, kan men zo de private prijzen sterk drukken.
Eveneens is een mogelijkheid om een vermogen belasting van bv. 2% uit te vaardigen voor vastgoed vermogen van boven de 500000 €. Dit terwijl het vastgoedwaarde jaarlijks stijgt tussen de 10 en de 15%, zijn het peanuts voor het groot kapitaal, maar bergen voor de gewone mens. Herwaardering van de arbeidsinvestering dus!
De hoogste nood is echter een sterkere investering vanuit de overheid in sociale huisvesting, zoals aangehaald in het begin van de blog. Een sociale eigen woning is het begin van betaalbaar wonen. Hier gaat voor de moment een verzoekschrift rond van Anke Hintjens met als goede extra strijdpijlers:
- Het huidig budget voor sociale huisvesting moet op korte termijn verviervoudigen en daarna elk jaar betekenisvol stijgen tot het budget wonen 3 % van het BBP bedraagt in 2027
- Binnen dat Vlaams budget moet sociale woningbouw, de huisvestingsmaatschappijen die de laagste inkomens opvangen en de grote steden bijzondere aandacht krijgen
- In elk ruimtelijk plan moet minstens 20% van de woningen kunnen worden voorbehouden voor sociale woningbouw
- De BTW op sociale bouwprojecten moet tot nul herleid worden en de administratie voor sociale woningbouw moet sterk vereenvoudigd worden
- Er moeten meer huizen verhuurd worden via sociale verhuurkantoren.
- De fusie van sociale huisvestingsmaatschappijen moet gestimuleerd worden..
Een combinatie van deze verschillende maatregelen biedt ongetwijfeld een antwoord op de huidige woonproblematiek. Het is nu eerder van willen, niet van kunnen.
Men moet niet bang zijn dat het onze economie zou schaden. Integendeel. Dit is een lokale sector, die niet naar het buitenland kan trekken. Meer zelfs, een verlaging van de kostprijs voor huizen en bouwgronden zorgt er net voor dat er meer werkgelegenheid komt in de bouwsector en betrokken sectoren, omdat net meer mensen toegang vinden tot een eigen huis.
(Ps: hebt u als lezer, nog ideeën om betaalbaar wonen weer om te vormen van fabel naar realiteit. Antwoord op deze blog. Zodat we constructief samen werken aan een goede toekomst voor ons allen.)
Geef ook de petitie rond voor betaalbaar wonen: http://betaalbaarwonen.wikidot.com/
dinsdag 30 oktober 2007
Generatiepact
Een van de dieptepunten in het laatste decennium is ongetwijfeld de kentering in de rechten van de loontrekkende: het generatiepact. Wat niet wilt zeggen dat er bepaalde situaties niet aangepakt moesten worden om constructief de vergrijzing ten dele op te vangen. Maar de liberale groteske manier waarop dit werd gedaan zonder te luisteren naar de sociale partners ABVV en ACW, is degoutant en ongezien. Nog nooit had de partij zo flagrant de rug getoond aan de vakbond, die toch min of meer dezelfde mensen hun belangen behartigen: de loontrekkende. De vakbond deed het dan ostentatief terug op die ene triestige zondag.
Nu moet ik wel bekennen dat de kleinste details van het generatiepact me ontgaan, maar in grote lijnen wilt het zeggen dat mensen, 50+, die na jaren trouwe dienst bij de patron, bij het grote huisvuil worden gedumpt, geen beroep meer kunnen doen op brugpensioen voor hun 60ste en weer op de arbeidsmarkt komen, met alle plichten vandien.
Enigszins ben ik hier met akkoord, maar er zijn enorm grote structurele problemen zoals dat de werkgevers niet zitten te wachten op deze leeftijdsgroep, die toch enorm veel ervaring hebben. Met als gevolg dat de strenge activatie van 50+ werknemers verplicht om "klote"jobs te doen in een sector waar ze nog nooit gestaan hebben en hun ervaring verloren gaat. Dit tegen meestal 2/3 van hun vorig loon. Dit dikwijls zonder rekening te houden met hun leeftijd (denk maar aan zware arbeid als schoonmaken,...).
Mijn mening is dat het generatiepact er mocht komen, maar veel genuanceerder en socialistisch. Want mensen die 51, 53, 55 jaar zijn, al volledig afschrijven van de arbeidsmarkt is ook niet zinnig. De 40-jarige loopbaan is een waardige afmeting van de werktijd. Met uiteraard de nuancering van zeer intensieve jobs (zware arbeid, ploegenarbeid, nachtarbeid...), dat veel meer eist van de gewone mens en men beter de 35-jarige loopbaan hanteert.
Maar motiveer deze mensen. Hoe doen we dat? Geef ze een job in hun voormalige sector. Maar nog belangrijker: door het verlies van hun ancienniteit op te vangen. Waar deze mensen een nieuwe job moeten ontvangen tegen 2/3 van hun vorig loon, leg dan 1/3 bij vanuit het brugpensioen fonds. Of nog beter door de vorige werkgever die deze mensen afgedankt heeft.
Motiveer de mensen, castreer ze niet!
Nu moet ik wel bekennen dat de kleinste details van het generatiepact me ontgaan, maar in grote lijnen wilt het zeggen dat mensen, 50+, die na jaren trouwe dienst bij de patron, bij het grote huisvuil worden gedumpt, geen beroep meer kunnen doen op brugpensioen voor hun 60ste en weer op de arbeidsmarkt komen, met alle plichten vandien.
Enigszins ben ik hier met akkoord, maar er zijn enorm grote structurele problemen zoals dat de werkgevers niet zitten te wachten op deze leeftijdsgroep, die toch enorm veel ervaring hebben. Met als gevolg dat de strenge activatie van 50+ werknemers verplicht om "klote"jobs te doen in een sector waar ze nog nooit gestaan hebben en hun ervaring verloren gaat. Dit tegen meestal 2/3 van hun vorig loon. Dit dikwijls zonder rekening te houden met hun leeftijd (denk maar aan zware arbeid als schoonmaken,...).
Mijn mening is dat het generatiepact er mocht komen, maar veel genuanceerder en socialistisch. Want mensen die 51, 53, 55 jaar zijn, al volledig afschrijven van de arbeidsmarkt is ook niet zinnig. De 40-jarige loopbaan is een waardige afmeting van de werktijd. Met uiteraard de nuancering van zeer intensieve jobs (zware arbeid, ploegenarbeid, nachtarbeid...), dat veel meer eist van de gewone mens en men beter de 35-jarige loopbaan hanteert.
Maar motiveer deze mensen. Hoe doen we dat? Geef ze een job in hun voormalige sector. Maar nog belangrijker: door het verlies van hun ancienniteit op te vangen. Waar deze mensen een nieuwe job moeten ontvangen tegen 2/3 van hun vorig loon, leg dan 1/3 bij vanuit het brugpensioen fonds. Of nog beter door de vorige werkgever die deze mensen afgedankt heeft.
Motiveer de mensen, castreer ze niet!
Visie: energie
Om direct met de deur in huis te vallen: energie is een basisbehoefte. Beeld je maar eens in om afgesloten te zijn van het energienetwerk. Iets herkenbaar voor jongeren en volwassenen: geen pc. Email, msn, skype, informatie...-verkeer eist een steeds prominentere plaats op in onze briefwisseling en sociaal contact. Maar ook voor werk en school wordt dit steeds relevanter en onmisbaar. Gelijke kansen starten hier.
Om nog maar te zwijgen van de nog grotere en belangrijkere basisbehoefte van verwarming in koude dagen, een potje te koken of licht in donkere tijden, enz., enz.. De was, plas en strijk issues dus.
De behoefte naar energie is onomkeerbaar en een essentiële basisbehoefte die alleen maar zal toenemen. Denk maar aan uw pc die drie keer zoveel energie verbruikt dan die van 5 jaar geleden. Uw hybride auto, die een pak meer pk's heeft. Uw televisie die steeds grotere vormen aanneemt en WATTS verorbert alsof het melocakes zijn.
Mensen afsluiten van energie is nonsens. Energie kunstmatig duur maken is des te meer nog een grotere nonsens, want dit bevordert het aantal mensen dat afgesloten wordt van de energie.
In Vlaanderen alleen al, konden in 2006, 96000 gezinnen hun energiefactuur niet betalen. Uiteraard kan men garanderen, dat in Brussel en Wallonië de situatie niet beter is.
Pal tegenover deze ideologie, merkt men een tendens van privatisering. De energiesector is geprivatiseerd, dit onder socialistisch bewind, dit in tegenstelling tot de tendens en ideologie van de jaren vijftig, waar de toenmalige private energiemarkt genationaliseerd werd.
Je hoort de sector nu uiteraard niet protesteren, waar we de klok letterlijk weer 50 jaar terugdraaien. Deze privatisering bracht hen in 2006 een winstmarge van maar liefst 4 miljard euro. Te bedenken dat dit nog voor de prijsstijgingen was. Electrabel met zijn 2,3 miljard euro was de best boerende kameraad. Het degoutante is echter, in plaats van te investeren in een aanvaardbare prijs of innovatie, heeft electrabel in 2006 maar liefst 970 miljoen euro via dividenden rechtstreeks uitgekeerd aan zijn aandeelhouders. Dus voornamelijk weer onze toplaag van de bevolking die de gewone buik van de bevolking stelselmatig uitzuigt.
Nog een leuke kanttekening: van Europa moeten we tegen 2020 ongeveer 20% hernieuwbare energie kunnen voorzien. Met de sterk ondermaatse investering vanuit de zeer winstgevende energiesector en het politieke beleid dat steeds dweept met een snelle afvoering van kernenergie, is dit een Mission Impossible IV.
(Stand van zaken van technologie, ruimte voor innovatie en strategie tot hernationalisatie verkrijgbaar op aanvraag: korte samenvatting: "De toekomst is de zon met de geleidelijke afvoer van kernenergie, als essentiële brug naar de toekomst. Het evenwicht tussen voorzienbaarheid, prijs en duurzaamheid.")
Om nog maar te zwijgen van de nog grotere en belangrijkere basisbehoefte van verwarming in koude dagen, een potje te koken of licht in donkere tijden, enz., enz.. De was, plas en strijk issues dus.
De behoefte naar energie is onomkeerbaar en een essentiële basisbehoefte die alleen maar zal toenemen. Denk maar aan uw pc die drie keer zoveel energie verbruikt dan die van 5 jaar geleden. Uw hybride auto, die een pak meer pk's heeft. Uw televisie die steeds grotere vormen aanneemt en WATTS verorbert alsof het melocakes zijn.
Mensen afsluiten van energie is nonsens. Energie kunstmatig duur maken is des te meer nog een grotere nonsens, want dit bevordert het aantal mensen dat afgesloten wordt van de energie.
In Vlaanderen alleen al, konden in 2006, 96000 gezinnen hun energiefactuur niet betalen. Uiteraard kan men garanderen, dat in Brussel en Wallonië de situatie niet beter is.
Pal tegenover deze ideologie, merkt men een tendens van privatisering. De energiesector is geprivatiseerd, dit onder socialistisch bewind, dit in tegenstelling tot de tendens en ideologie van de jaren vijftig, waar de toenmalige private energiemarkt genationaliseerd werd.
Je hoort de sector nu uiteraard niet protesteren, waar we de klok letterlijk weer 50 jaar terugdraaien. Deze privatisering bracht hen in 2006 een winstmarge van maar liefst 4 miljard euro. Te bedenken dat dit nog voor de prijsstijgingen was. Electrabel met zijn 2,3 miljard euro was de best boerende kameraad. Het degoutante is echter, in plaats van te investeren in een aanvaardbare prijs of innovatie, heeft electrabel in 2006 maar liefst 970 miljoen euro via dividenden rechtstreeks uitgekeerd aan zijn aandeelhouders. Dus voornamelijk weer onze toplaag van de bevolking die de gewone buik van de bevolking stelselmatig uitzuigt.
Nog een leuke kanttekening: van Europa moeten we tegen 2020 ongeveer 20% hernieuwbare energie kunnen voorzien. Met de sterk ondermaatse investering vanuit de zeer winstgevende energiesector en het politieke beleid dat steeds dweept met een snelle afvoering van kernenergie, is dit een Mission Impossible IV.
(Stand van zaken van technologie, ruimte voor innovatie en strategie tot hernationalisatie verkrijgbaar op aanvraag: korte samenvatting: "De toekomst is de zon met de geleidelijke afvoer van kernenergie, als essentiële brug naar de toekomst. Het evenwicht tussen voorzienbaarheid, prijs en duurzaamheid.")
maandag 29 oktober 2007
Ik zie, ik zie...
Beste liberaal,
ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.
Nee, ik trek mijn ogen tenminste open en zie wat er gaande is in de maatschappij.
We zijn steeds
Ik zie dat alles steeds duurder en onbetaalbaarder wordt (zoals wonen en energie).
Ik zie de woonsector de huur- en grondprijzen kunstmatig hoog houden en massa winsten genereren.
Ik zie net dezelfde tendens in de energiesector.
Ik zie steeds een kleiner deel van de bevolking een groter stuk van het nationaal vermogen bezitten (in 2006 voor het eerst in 50 jaar, dat 10% van de bevolking 50% van het nationaal vermogen bezat, dit is 800 miljard euro. 1600 miljard was in 2006 het totaal vermogen.).
Ik zie steeds meer armen en sukkelaars in ons land.
Ik zie dat er nog nooit zoveel geld in België wordt gepompt en in België is.
Ik zie dat jullie, de liberalen nog nooit zo hard hebben geroepen dat de pensioenen onbetaalbaar zijn. Een 1% vermogen belasting van het grootkapitaal (vermogens van meer den 500000€) zou de vergrijzing echter perfect opvangen.
Ik zie dat er wel een vermogenbelasting is in onze buurlanden, maar niet in het fiscale paradijs voor het grootkapitaal: België.
Ik zie dat we de laagste pensioenen van West-Europa hebben.
Ik zie dat we een steeds grotere opleg voor gezondheid hebben, terwijl de pharmaciesector miljarden euro winsten draait en maar herstructureert alsof het een lieve lust is.
Ik zie dat de privatisering van de energiemarkt een absolute flop is.
Ik zie dat de private woningmarkt, de prijzen kunstmatig hoog houdt.
Ik zie wat jij, beste liberaal, duidelijk niet ziet. Of misschien juist wel?
ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.
Nee, ik trek mijn ogen tenminste open en zie wat er gaande is in de maatschappij.
We zijn steeds
- productiever, na Noorwegen de tweede productiefste van de wereld!
- flexibeler, het land met de meeste mensen, die werken in ploegen!
- een grotere koek bakkend
Ik zie dat alles steeds duurder en onbetaalbaarder wordt (zoals wonen en energie).
Ik zie de woonsector de huur- en grondprijzen kunstmatig hoog houden en massa winsten genereren.
Ik zie net dezelfde tendens in de energiesector.
Ik zie steeds een kleiner deel van de bevolking een groter stuk van het nationaal vermogen bezitten (in 2006 voor het eerst in 50 jaar, dat 10% van de bevolking 50% van het nationaal vermogen bezat, dit is 800 miljard euro. 1600 miljard was in 2006 het totaal vermogen.).
Ik zie steeds meer armen en sukkelaars in ons land.
Ik zie dat er nog nooit zoveel geld in België wordt gepompt en in België is.
Ik zie dat jullie, de liberalen nog nooit zo hard hebben geroepen dat de pensioenen onbetaalbaar zijn. Een 1% vermogen belasting van het grootkapitaal (vermogens van meer den 500000€) zou de vergrijzing echter perfect opvangen.
Ik zie dat er wel een vermogenbelasting is in onze buurlanden, maar niet in het fiscale paradijs voor het grootkapitaal: België.
Ik zie dat we de laagste pensioenen van West-Europa hebben.
Ik zie dat we een steeds grotere opleg voor gezondheid hebben, terwijl de pharmaciesector miljarden euro winsten draait en maar herstructureert alsof het een lieve lust is.
Ik zie dat de privatisering van de energiemarkt een absolute flop is.
Ik zie dat de private woningmarkt, de prijzen kunstmatig hoog houdt.
Ik zie wat jij, beste liberaal, duidelijk niet ziet. Of misschien juist wel?
zondag 28 oktober 2007
Uitholling van het stakingsrecht
Orange blue - de rotte appelsien
Na rechtse dwaasheden, van 14 jarigen bij volwassen criminelen te steken en lastenverlagingen (lees extra winsten voor de top 10% van de bevolking) terwijl veel Belgen geen rechtvaardig deel van de koek krijgen, staat er weer een leuke ultra rechtse maatregel op de onderhandelingstafel.
Uitholling van het stakingsrecht. Waar men populistisch wilt scoren met het feit dat iedereen recht heeft op gegarandeerd vervoer via de trein, volgt een deel van de bevolking deze denkwijze. Wij willen kunnen treinen, denken ze!
Wat met de loontrekkende van de NMBS. Heeft die geen rechten, alleen plichten? Nu wilt men de bevolking paaien met een minimale dienstverlening. 3500 loontrekkenden zal het betreffen. Maar men vergeet dat of er nu 1 trein of 10 treinen rijden, er zowiezo een groter vast aantal personeel moet werken (denk maar veiligheidspersoneel, onderhoudpersoneel, begeleidingspersoneel,...). De schattingen liggen dus in de buurt van maar liefst 70% van de mensen dat zal moeten werken tijdens een minimale dienstverlening.
Hoe kun je dan nog opkomen voor je rechten, als de neo-liberale bazen weer de loontrekkende gebruikt als een balletje in een lottotrommel. Simpelweg geef je de bazen weer een stok achter de deur. Ach staak maar zoveel je wilt, denkt hij, GE MOET TOCH WERKEN.
Heeft die nmbs-loontrekkende geen recht op een eerlijke verdediging van zijn rechten?
Staking, via lamlegging, is de allerlaatste ultieme noodzaak, voor wanneer de top van een bedrijf absoluut niet wilt luisteren. Men staakt omdat men wil werken en om een rechtvaardige behandeling.
Nu wilt men deze verworven rechten afnemen en de bevolking denkt alleen aan zijn treinvervoer. Achiel Charbon draait zich om in zijn graf!
Na rechtse dwaasheden, van 14 jarigen bij volwassen criminelen te steken en lastenverlagingen (lees extra winsten voor de top 10% van de bevolking) terwijl veel Belgen geen rechtvaardig deel van de koek krijgen, staat er weer een leuke ultra rechtse maatregel op de onderhandelingstafel.
Uitholling van het stakingsrecht. Waar men populistisch wilt scoren met het feit dat iedereen recht heeft op gegarandeerd vervoer via de trein, volgt een deel van de bevolking deze denkwijze. Wij willen kunnen treinen, denken ze!
Wat met de loontrekkende van de NMBS. Heeft die geen rechten, alleen plichten? Nu wilt men de bevolking paaien met een minimale dienstverlening. 3500 loontrekkenden zal het betreffen. Maar men vergeet dat of er nu 1 trein of 10 treinen rijden, er zowiezo een groter vast aantal personeel moet werken (denk maar veiligheidspersoneel, onderhoudpersoneel, begeleidingspersoneel,...). De schattingen liggen dus in de buurt van maar liefst 70% van de mensen dat zal moeten werken tijdens een minimale dienstverlening.
Hoe kun je dan nog opkomen voor je rechten, als de neo-liberale bazen weer de loontrekkende gebruikt als een balletje in een lottotrommel. Simpelweg geef je de bazen weer een stok achter de deur. Ach staak maar zoveel je wilt, denkt hij, GE MOET TOCH WERKEN.
Heeft die nmbs-loontrekkende geen recht op een eerlijke verdediging van zijn rechten?
Staking, via lamlegging, is de allerlaatste ultieme noodzaak, voor wanneer de top van een bedrijf absoluut niet wilt luisteren. Men staakt omdat men wil werken en om een rechtvaardige behandeling.
Nu wilt men deze verworven rechten afnemen en de bevolking denkt alleen aan zijn treinvervoer. Achiel Charbon draait zich om in zijn graf!
zaterdag 27 oktober 2007
Waar zit het socialisme?
Goed nieuws, goed nieuws! Zelfs Bart Somers zet het op zijn blog. België staat vierdes in Europa van de meeste buitenlandse investeringen. Er wordt zelfs meer geïnvesteerd in België dan in China. België heeft nog nooit zo een groot kapitaal gehad. Bravo België!
Hoe komt het dan dat:
Hoe komt het dan dat:
- Er geen geld meer zou zijn voor onze pensioenen of zilverfonds
- 1 op 7 onder de armoedegrens leeft, wat een verdubbeling is van de jaren tachtig en een evenaring van het aantal armen in de USA
- Meer dan 70000 gezinnen in België op de wachtlijst staan voor een betaalbare sociale woning
- 96000 Vlaamse gezinnen in 2006 hun electriciteitsrekening niet konden betalen, dit was dus nog voor de prijsstijgingen!
- Huizen onbetaalbaarder zijn dan ooit
- Energie, wonen, medicamenten nog nooit zoveel van onze koopkracht heeft gevraagd
Dit terwijl
- Er nog nooit zulke massale winsten zijn gegenereerd. 30 miljard toegevoegde waarde in de vastgoedsector en 4 miljard euro winst in de energiesector.
- De hoogste lonen met 6% zijn gestegen in 2006, de laagste met 2,9% en het leefloon zelfs maar met 2%
- Er wel geld is voor gelegaliseerde fraude: de notionele intrestaftrek
- Het witwassen van het zwart geld via de fiscale amnestie goedgekeurd wordt, terwijl het volledig aangeslagen moet worden. Corruptie dat beloond wordt is schandalig!
- Er wel geld is voor fiscale voordelen van pensioensparen voor 44% van de bevolking. Maar de overige 56% in de kou blijft staan
- Iedereen toch maar langer moet werken. Dank u generatiepact, waar de gewone loontrekkende weer voor opdraait! Voornamelijk de 50+ die weer een loer wordt gedraaid. Het generatiepact was nodig, maar moest sterk genuanceerder en zowel bazen als werknemers moesten beide water bij de wijn doen. Nu heeft enkel de loontrekkende veel rechten verloren
- Er opnieuw lastenverlagingen op de regeringstafel liggen? Waar de gemeenschap weer extra voor moet betalen
Waar zit het socialisme? Word wakker socialisten en verenig u! Roep en tier, uiteraard op een beredeneerde manier. Want het neo- liberalisme is de klok 50 jaar aan het terug draaien.
We moeten niet bang zijn om het geld te halen waar het zit. Vermogenbelasting en snel! Tijd om onze verkochte ziel terug te winnen.
vrijdag 26 oktober 2007
Repliek: pensioen
Gisteren kreeg ik de reactie op mijn pensioenstandpunt van: is het allemaal wel te betalen dat systeem dat je voorstelt? Is het wel eerlijk dat mensen die heel hun leven meer afdragen het dan met minder moeten doen?
Mijn antwoord is twee keer ja. Een snelle becijfering en aanzet tot een strategie:
Momenteel zit er ongeveer 13 miljard aan aandelen, kasbons en afbouw van de staatsschuld in ons zilverfonds. 13 miljard. Ons pensioensysteem kost 3,5% van ons BNP. Met het BNP dat rondt de de 320 miljard euro schommelt, wilt dat zeggen dat het jaarlijks om ongeveer 11 miljard euro gaat, dat dient om onze ouderen te voorzien van gelden. Met het zilverfonds kunnen we dus als het ware, slechts 1 jaar pensioenen voorzien.
Desalniettemin is het tijdens de periode van 30 jaar zoals vooropgesteld, de bedoeling om dit pakket uit te breiden naar een veelvoud hiervan op realistische basis. Men voorspelt dat het aandeel van het pensioen nog zal stijgen tot 6%. Mijn theorie is gebaseerd op deze laatste. Steek de overige 2,5% nu reeds in het zilverfonds, dit geld komt rechtstreeks van de vermogenbelasting. Want je moet weten dat 42% van het onroerend vermogen en 53% van het kapitaal vermogen volledig in handen is van 10% van de bevolking. De toplaag van de bevolking hééft geld. Ga het geld halen waar het zit.
Even een kleine berekening. In België is er 1600 miljard euro aan vermogen in 2006. Zelfs een kleine belasting van 1% zou jaarlijks maar liefst minstens 16 miljard euro opbrengen. Meer dan genoeg om de vergrijzing op te vangen dus. Zelfs indien je enkel de de vermogens van minstens 1 miljoen euro belast met 1% brengt dit 6 miljard euro op. Daarnaast moet men zeggen dat dit reeds wordt toegepast in Duitsland, Frankrijk,... België is een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal.
Indien je ongeveer een equivalent van 300 miljard euro kunt voorzien binnen twintig à dertig jaar, dan zal het perfect mogelijk zijn via graduele implementatie, om het pensioensysteem om te vormen dat verlost is van het vergrijzingsprobleem. Het is een werk van lange adem. Maar waar vooral onze kinderen goed met gaan zijn = DUURZAAM.
Om op de tweede vraag terug te komen is het antwoord: UITERAARD. Hoe kun je gepensioneerden het recht op verzorging, eten of een fatsoenlijk dak boven hun hoofd ontkennen? Het is onze plicht als maatschappij hier zorg voor te dragen. Sparen mag aangemoedigd worden, maar dat is voor de luxe op de oude dag te betalen. Dit moet niet bekostigd worden met gemeenschapsgeld, want pensioen is voor IEDEREEN. Niet alleen voor zij die het kunnen. Ik zal ook nooit pleiten dat iedereen evenveel pensioen krijgt. Maar geef iedereen genoeg om te voorzien in de basisbehoefte en je houdt nog minstens 40% van het huidige pensioengeld over om dan gradueel te verdelen. Uiteraard met een realistische pensioenmaximum en niet zoals tegenwoordig waar het verschil tussen laagste en hoogste pensioen een factor 7 is. Deze factor zal alleen maar stijgen, als men pensioen blijft berekenen op de laatste lonen. Je moet immers beseffen dat de hoogste lonen sneller (6% opslag in 2006) stijgen dan de laagste lonen (2,9% opslag in 2006). Een tendens die de gebakken koek steeds onrechtvaardiger verdeeld. De gewone mens blijft met de kruimels achter, dit terwijl de toplaag steeds een groter stuk van de koek naar zich toetrekken (voor het eerst in de geschiedenis van socialistisch België bezat in 2006 10% van de bevolking 50% van het vermogen). Dit is een gevolg van de neo-liberale globalisering. (Lees voor cijfermateriaal voor de gevolgen van de neo-liberale globalisering: 26 september Knack: Het einde van de middenklasse).
Mijn antwoord is twee keer ja. Een snelle becijfering en aanzet tot een strategie:
Momenteel zit er ongeveer 13 miljard aan aandelen, kasbons en afbouw van de staatsschuld in ons zilverfonds. 13 miljard. Ons pensioensysteem kost 3,5% van ons BNP. Met het BNP dat rondt de de 320 miljard euro schommelt, wilt dat zeggen dat het jaarlijks om ongeveer 11 miljard euro gaat, dat dient om onze ouderen te voorzien van gelden. Met het zilverfonds kunnen we dus als het ware, slechts 1 jaar pensioenen voorzien.
Desalniettemin is het tijdens de periode van 30 jaar zoals vooropgesteld, de bedoeling om dit pakket uit te breiden naar een veelvoud hiervan op realistische basis. Men voorspelt dat het aandeel van het pensioen nog zal stijgen tot 6%. Mijn theorie is gebaseerd op deze laatste. Steek de overige 2,5% nu reeds in het zilverfonds, dit geld komt rechtstreeks van de vermogenbelasting. Want je moet weten dat 42% van het onroerend vermogen en 53% van het kapitaal vermogen volledig in handen is van 10% van de bevolking. De toplaag van de bevolking hééft geld. Ga het geld halen waar het zit.
Even een kleine berekening. In België is er 1600 miljard euro aan vermogen in 2006. Zelfs een kleine belasting van 1% zou jaarlijks maar liefst minstens 16 miljard euro opbrengen. Meer dan genoeg om de vergrijzing op te vangen dus. Zelfs indien je enkel de de vermogens van minstens 1 miljoen euro belast met 1% brengt dit 6 miljard euro op. Daarnaast moet men zeggen dat dit reeds wordt toegepast in Duitsland, Frankrijk,... België is een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal.
Indien je ongeveer een equivalent van 300 miljard euro kunt voorzien binnen twintig à dertig jaar, dan zal het perfect mogelijk zijn via graduele implementatie, om het pensioensysteem om te vormen dat verlost is van het vergrijzingsprobleem. Het is een werk van lange adem. Maar waar vooral onze kinderen goed met gaan zijn = DUURZAAM.
Om op de tweede vraag terug te komen is het antwoord: UITERAARD. Hoe kun je gepensioneerden het recht op verzorging, eten of een fatsoenlijk dak boven hun hoofd ontkennen? Het is onze plicht als maatschappij hier zorg voor te dragen. Sparen mag aangemoedigd worden, maar dat is voor de luxe op de oude dag te betalen. Dit moet niet bekostigd worden met gemeenschapsgeld, want pensioen is voor IEDEREEN. Niet alleen voor zij die het kunnen. Ik zal ook nooit pleiten dat iedereen evenveel pensioen krijgt. Maar geef iedereen genoeg om te voorzien in de basisbehoefte en je houdt nog minstens 40% van het huidige pensioengeld over om dan gradueel te verdelen. Uiteraard met een realistische pensioenmaximum en niet zoals tegenwoordig waar het verschil tussen laagste en hoogste pensioen een factor 7 is. Deze factor zal alleen maar stijgen, als men pensioen blijft berekenen op de laatste lonen. Je moet immers beseffen dat de hoogste lonen sneller (6% opslag in 2006) stijgen dan de laagste lonen (2,9% opslag in 2006). Een tendens die de gebakken koek steeds onrechtvaardiger verdeeld. De gewone mens blijft met de kruimels achter, dit terwijl de toplaag steeds een groter stuk van de koek naar zich toetrekken (voor het eerst in de geschiedenis van socialistisch België bezat in 2006 10% van de bevolking 50% van het vermogen). Dit is een gevolg van de neo-liberale globalisering. (Lees voor cijfermateriaal voor de gevolgen van de neo-liberale globalisering: 26 september Knack: Het einde van de middenklasse).
donderdag 25 oktober 2007
Visie: pensioen
Men zou de fiscale voordelen van pensioensparen onmiddellijk moeten afvoeren. Het is een regelrechte schande dat dit is goedgekeurd onder socialistisch bewind.
Wie doet er immers aan pensioensparen? Dat zijn zij die er het geld voor hebben, zij die er aan denken, en zij die angst hebben voor later. Giet dit bijeen, en je bekomt dat alleen de bovenste toplaag van België dit zich veroorloven. We betalen dus met zijn allen voor het pensioen van meneer de burgerij terwijl die best al een heel aardig pensioen heeft. Het gaat zijn sociaal doel voorbij en dit is het perverse van de individualistische verantwoordelijkheidszin van de liberalen. Niet genoeg gespaard? Eigen schuld, dikke bult zeggen ze. Daar sta je dan mooi, gepensioneerd, met de broek op je knieën, het water tot aan je lippen.
Pensioen is mijns inziens een collectieve verantwoordelijkheid. De maatschappij moet collectief instaan voor zijn gepensioneerden en voorzien in hun basisbehoefte (eten, drank, woonst, verzorging).
Een nulfactuur voor gepensioneerden voor deze basisbehoeften zou heel veel hedendaagse structurele problemen en zorgen van de baan helpen, evenals het samenvoegen van alle financiële ouderdomsinstanties (ziekenkas, invaliditeit, bijkomend pensioen, pensioen, ocmwbijstand, deze voor gepensioneerden) tot 1 kas in handen van de OCMW (is nu reeds beperkt mogelijk). Deze kas zal dan dienen om de ouderen in hun basisnoden te voorzien. Men houdt dan zelfs nog veel geld over.
Daarnaast moet men het zilverfonds veel sterker aanvullen, om binnen dertig jaar de overschakeling van een pensioengeneratieoverdragende solidariteit, om te schakelen naar een pensioengeneratieafdragende solidariteit. Dat je als het ware afdraagt, voor je generatie later. Dan zijn alle vergrijzingsproblemen van de baan. Het sterk aandikken van de zilverfonds zal deze omschakeling bekostigen. Dit mag evenwel de generatieoverdragende solidariteit in tussentijd niet ter discussie stellen.
Tevens zijn verschillen van een factor 7 tussen de hoogste en laagste pensioenen ronduit schandalig. Afvlakken van de hoogste pensioenen en verhogen van de laagste is dus waar dringend aan gewerkt moet worden. De nulfactuur is een manier om dit te bewerkstelligen. Gun iedereen een respectvolle oude dag, ongeacht ras, geslacht of levensloop.
Als afsluiter: België heeft een van de laagste pensioenen en tevens neemt dit een van de kleinste delen in het BNP vergeleken met de rest van West-Europa. Steeds meer ouderen moeten elke maand weer bijleggen bij hun pensioen en hebben geen nagel voor aan hun gat te krabben, dit terwijl andere gepensioneerden tien keer per jaar naar Benidorm kunnen reizen met hun pensioen.
De maatschappij is uit balans.
Wie doet er immers aan pensioensparen? Dat zijn zij die er het geld voor hebben, zij die er aan denken, en zij die angst hebben voor later. Giet dit bijeen, en je bekomt dat alleen de bovenste toplaag van België dit zich veroorloven. We betalen dus met zijn allen voor het pensioen van meneer de burgerij terwijl die best al een heel aardig pensioen heeft. Het gaat zijn sociaal doel voorbij en dit is het perverse van de individualistische verantwoordelijkheidszin van de liberalen. Niet genoeg gespaard? Eigen schuld, dikke bult zeggen ze. Daar sta je dan mooi, gepensioneerd, met de broek op je knieën, het water tot aan je lippen.
Pensioen is mijns inziens een collectieve verantwoordelijkheid. De maatschappij moet collectief instaan voor zijn gepensioneerden en voorzien in hun basisbehoefte (eten, drank, woonst, verzorging).
Een nulfactuur voor gepensioneerden voor deze basisbehoeften zou heel veel hedendaagse structurele problemen en zorgen van de baan helpen, evenals het samenvoegen van alle financiële ouderdomsinstanties (ziekenkas, invaliditeit, bijkomend pensioen, pensioen, ocmwbijstand, deze voor gepensioneerden) tot 1 kas in handen van de OCMW (is nu reeds beperkt mogelijk). Deze kas zal dan dienen om de ouderen in hun basisnoden te voorzien. Men houdt dan zelfs nog veel geld over.
Daarnaast moet men het zilverfonds veel sterker aanvullen, om binnen dertig jaar de overschakeling van een pensioengeneratieoverdragende solidariteit, om te schakelen naar een pensioengeneratieafdragende solidariteit. Dat je als het ware afdraagt, voor je generatie later. Dan zijn alle vergrijzingsproblemen van de baan. Het sterk aandikken van de zilverfonds zal deze omschakeling bekostigen. Dit mag evenwel de generatieoverdragende solidariteit in tussentijd niet ter discussie stellen.
Tevens zijn verschillen van een factor 7 tussen de hoogste en laagste pensioenen ronduit schandalig. Afvlakken van de hoogste pensioenen en verhogen van de laagste is dus waar dringend aan gewerkt moet worden. De nulfactuur is een manier om dit te bewerkstelligen. Gun iedereen een respectvolle oude dag, ongeacht ras, geslacht of levensloop.
Als afsluiter: België heeft een van de laagste pensioenen en tevens neemt dit een van de kleinste delen in het BNP vergeleken met de rest van West-Europa. Steeds meer ouderen moeten elke maand weer bijleggen bij hun pensioen en hebben geen nagel voor aan hun gat te krabben, dit terwijl andere gepensioneerden tien keer per jaar naar Benidorm kunnen reizen met hun pensioen.
De maatschappij is uit balans.
Visie: wonen
In Nederland woont ongeveer 40% van de bevolking in een sociale woning. In België staan er nog 70000 gezinnen op een wachtlijst voor een dergelijke huisvesting. Ongehoord.
De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar er moet dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Zwaar belasten van Belgische immobiliënsector die enorme winsten genereren, oftewel en nog liever, gedeeltelijk (of volledig) nationaliseren van deze sector.
In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huisprijzen nog nooit zo duur zijn geweest.
Via sociale woning projecten, kan er ook duurzamer (energiebesparend) gebouwd worden, en kan men de mensen een betaalbaar huis aanbieden.
De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar er moet dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Zwaar belasten van Belgische immobiliënsector die enorme winsten genereren, oftewel en nog liever, gedeeltelijk (of volledig) nationaliseren van deze sector.
In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huisprijzen nog nooit zo duur zijn geweest.
Via sociale woning projecten, kan er ook duurzamer (energiebesparend) gebouwd worden, en kan men de mensen een betaalbaar huis aanbieden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
