dinsdag 30 oktober 2007
Generatiepact
Een van de dieptepunten in het laatste decennium is ongetwijfeld de kentering in de rechten van de loontrekkende: het generatiepact. Wat niet wilt zeggen dat er bepaalde situaties niet aangepakt moesten worden om constructief de vergrijzing ten dele op te vangen. Maar de liberale groteske manier waarop dit werd gedaan zonder te luisteren naar de sociale partners ABVV en ACW, is degoutant en ongezien. Nog nooit had de partij zo flagrant de rug getoond aan de vakbond, die toch min of meer dezelfde mensen hun belangen behartigen: de loontrekkende. De vakbond deed het dan ostentatief terug op die ene triestige zondag.
Nu moet ik wel bekennen dat de kleinste details van het generatiepact me ontgaan, maar in grote lijnen wilt het zeggen dat mensen, 50+, die na jaren trouwe dienst bij de patron, bij het grote huisvuil worden gedumpt, geen beroep meer kunnen doen op brugpensioen voor hun 60ste en weer op de arbeidsmarkt komen, met alle plichten vandien.
Enigszins ben ik hier met akkoord, maar er zijn enorm grote structurele problemen zoals dat de werkgevers niet zitten te wachten op deze leeftijdsgroep, die toch enorm veel ervaring hebben. Met als gevolg dat de strenge activatie van 50+ werknemers verplicht om "klote"jobs te doen in een sector waar ze nog nooit gestaan hebben en hun ervaring verloren gaat. Dit tegen meestal 2/3 van hun vorig loon. Dit dikwijls zonder rekening te houden met hun leeftijd (denk maar aan zware arbeid als schoonmaken,...).
Mijn mening is dat het generatiepact er mocht komen, maar veel genuanceerder en socialistisch. Want mensen die 51, 53, 55 jaar zijn, al volledig afschrijven van de arbeidsmarkt is ook niet zinnig. De 40-jarige loopbaan is een waardige afmeting van de werktijd. Met uiteraard de nuancering van zeer intensieve jobs (zware arbeid, ploegenarbeid, nachtarbeid...), dat veel meer eist van de gewone mens en men beter de 35-jarige loopbaan hanteert.
Maar motiveer deze mensen. Hoe doen we dat? Geef ze een job in hun voormalige sector. Maar nog belangrijker: door het verlies van hun ancienniteit op te vangen. Waar deze mensen een nieuwe job moeten ontvangen tegen 2/3 van hun vorig loon, leg dan 1/3 bij vanuit het brugpensioen fonds. Of nog beter door de vorige werkgever die deze mensen afgedankt heeft.
Motiveer de mensen, castreer ze niet!
Nu moet ik wel bekennen dat de kleinste details van het generatiepact me ontgaan, maar in grote lijnen wilt het zeggen dat mensen, 50+, die na jaren trouwe dienst bij de patron, bij het grote huisvuil worden gedumpt, geen beroep meer kunnen doen op brugpensioen voor hun 60ste en weer op de arbeidsmarkt komen, met alle plichten vandien.
Enigszins ben ik hier met akkoord, maar er zijn enorm grote structurele problemen zoals dat de werkgevers niet zitten te wachten op deze leeftijdsgroep, die toch enorm veel ervaring hebben. Met als gevolg dat de strenge activatie van 50+ werknemers verplicht om "klote"jobs te doen in een sector waar ze nog nooit gestaan hebben en hun ervaring verloren gaat. Dit tegen meestal 2/3 van hun vorig loon. Dit dikwijls zonder rekening te houden met hun leeftijd (denk maar aan zware arbeid als schoonmaken,...).
Mijn mening is dat het generatiepact er mocht komen, maar veel genuanceerder en socialistisch. Want mensen die 51, 53, 55 jaar zijn, al volledig afschrijven van de arbeidsmarkt is ook niet zinnig. De 40-jarige loopbaan is een waardige afmeting van de werktijd. Met uiteraard de nuancering van zeer intensieve jobs (zware arbeid, ploegenarbeid, nachtarbeid...), dat veel meer eist van de gewone mens en men beter de 35-jarige loopbaan hanteert.
Maar motiveer deze mensen. Hoe doen we dat? Geef ze een job in hun voormalige sector. Maar nog belangrijker: door het verlies van hun ancienniteit op te vangen. Waar deze mensen een nieuwe job moeten ontvangen tegen 2/3 van hun vorig loon, leg dan 1/3 bij vanuit het brugpensioen fonds. Of nog beter door de vorige werkgever die deze mensen afgedankt heeft.
Motiveer de mensen, castreer ze niet!
Visie: energie
Om direct met de deur in huis te vallen: energie is een basisbehoefte. Beeld je maar eens in om afgesloten te zijn van het energienetwerk. Iets herkenbaar voor jongeren en volwassenen: geen pc. Email, msn, skype, informatie...-verkeer eist een steeds prominentere plaats op in onze briefwisseling en sociaal contact. Maar ook voor werk en school wordt dit steeds relevanter en onmisbaar. Gelijke kansen starten hier.
Om nog maar te zwijgen van de nog grotere en belangrijkere basisbehoefte van verwarming in koude dagen, een potje te koken of licht in donkere tijden, enz., enz.. De was, plas en strijk issues dus.
De behoefte naar energie is onomkeerbaar en een essentiële basisbehoefte die alleen maar zal toenemen. Denk maar aan uw pc die drie keer zoveel energie verbruikt dan die van 5 jaar geleden. Uw hybride auto, die een pak meer pk's heeft. Uw televisie die steeds grotere vormen aanneemt en WATTS verorbert alsof het melocakes zijn.
Mensen afsluiten van energie is nonsens. Energie kunstmatig duur maken is des te meer nog een grotere nonsens, want dit bevordert het aantal mensen dat afgesloten wordt van de energie.
In Vlaanderen alleen al, konden in 2006, 96000 gezinnen hun energiefactuur niet betalen. Uiteraard kan men garanderen, dat in Brussel en Wallonië de situatie niet beter is.
Pal tegenover deze ideologie, merkt men een tendens van privatisering. De energiesector is geprivatiseerd, dit onder socialistisch bewind, dit in tegenstelling tot de tendens en ideologie van de jaren vijftig, waar de toenmalige private energiemarkt genationaliseerd werd.
Je hoort de sector nu uiteraard niet protesteren, waar we de klok letterlijk weer 50 jaar terugdraaien. Deze privatisering bracht hen in 2006 een winstmarge van maar liefst 4 miljard euro. Te bedenken dat dit nog voor de prijsstijgingen was. Electrabel met zijn 2,3 miljard euro was de best boerende kameraad. Het degoutante is echter, in plaats van te investeren in een aanvaardbare prijs of innovatie, heeft electrabel in 2006 maar liefst 970 miljoen euro via dividenden rechtstreeks uitgekeerd aan zijn aandeelhouders. Dus voornamelijk weer onze toplaag van de bevolking die de gewone buik van de bevolking stelselmatig uitzuigt.
Nog een leuke kanttekening: van Europa moeten we tegen 2020 ongeveer 20% hernieuwbare energie kunnen voorzien. Met de sterk ondermaatse investering vanuit de zeer winstgevende energiesector en het politieke beleid dat steeds dweept met een snelle afvoering van kernenergie, is dit een Mission Impossible IV.
(Stand van zaken van technologie, ruimte voor innovatie en strategie tot hernationalisatie verkrijgbaar op aanvraag: korte samenvatting: "De toekomst is de zon met de geleidelijke afvoer van kernenergie, als essentiële brug naar de toekomst. Het evenwicht tussen voorzienbaarheid, prijs en duurzaamheid.")
Om nog maar te zwijgen van de nog grotere en belangrijkere basisbehoefte van verwarming in koude dagen, een potje te koken of licht in donkere tijden, enz., enz.. De was, plas en strijk issues dus.
De behoefte naar energie is onomkeerbaar en een essentiële basisbehoefte die alleen maar zal toenemen. Denk maar aan uw pc die drie keer zoveel energie verbruikt dan die van 5 jaar geleden. Uw hybride auto, die een pak meer pk's heeft. Uw televisie die steeds grotere vormen aanneemt en WATTS verorbert alsof het melocakes zijn.
Mensen afsluiten van energie is nonsens. Energie kunstmatig duur maken is des te meer nog een grotere nonsens, want dit bevordert het aantal mensen dat afgesloten wordt van de energie.
In Vlaanderen alleen al, konden in 2006, 96000 gezinnen hun energiefactuur niet betalen. Uiteraard kan men garanderen, dat in Brussel en Wallonië de situatie niet beter is.
Pal tegenover deze ideologie, merkt men een tendens van privatisering. De energiesector is geprivatiseerd, dit onder socialistisch bewind, dit in tegenstelling tot de tendens en ideologie van de jaren vijftig, waar de toenmalige private energiemarkt genationaliseerd werd.
Je hoort de sector nu uiteraard niet protesteren, waar we de klok letterlijk weer 50 jaar terugdraaien. Deze privatisering bracht hen in 2006 een winstmarge van maar liefst 4 miljard euro. Te bedenken dat dit nog voor de prijsstijgingen was. Electrabel met zijn 2,3 miljard euro was de best boerende kameraad. Het degoutante is echter, in plaats van te investeren in een aanvaardbare prijs of innovatie, heeft electrabel in 2006 maar liefst 970 miljoen euro via dividenden rechtstreeks uitgekeerd aan zijn aandeelhouders. Dus voornamelijk weer onze toplaag van de bevolking die de gewone buik van de bevolking stelselmatig uitzuigt.
Nog een leuke kanttekening: van Europa moeten we tegen 2020 ongeveer 20% hernieuwbare energie kunnen voorzien. Met de sterk ondermaatse investering vanuit de zeer winstgevende energiesector en het politieke beleid dat steeds dweept met een snelle afvoering van kernenergie, is dit een Mission Impossible IV.
(Stand van zaken van technologie, ruimte voor innovatie en strategie tot hernationalisatie verkrijgbaar op aanvraag: korte samenvatting: "De toekomst is de zon met de geleidelijke afvoer van kernenergie, als essentiële brug naar de toekomst. Het evenwicht tussen voorzienbaarheid, prijs en duurzaamheid.")
maandag 29 oktober 2007
Ik zie, ik zie...
Beste liberaal,
ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.
Nee, ik trek mijn ogen tenminste open en zie wat er gaande is in de maatschappij.
We zijn steeds
Ik zie dat alles steeds duurder en onbetaalbaarder wordt (zoals wonen en energie).
Ik zie de woonsector de huur- en grondprijzen kunstmatig hoog houden en massa winsten genereren.
Ik zie net dezelfde tendens in de energiesector.
Ik zie steeds een kleiner deel van de bevolking een groter stuk van het nationaal vermogen bezitten (in 2006 voor het eerst in 50 jaar, dat 10% van de bevolking 50% van het nationaal vermogen bezat, dit is 800 miljard euro. 1600 miljard was in 2006 het totaal vermogen.).
Ik zie steeds meer armen en sukkelaars in ons land.
Ik zie dat er nog nooit zoveel geld in België wordt gepompt en in België is.
Ik zie dat jullie, de liberalen nog nooit zo hard hebben geroepen dat de pensioenen onbetaalbaar zijn. Een 1% vermogen belasting van het grootkapitaal (vermogens van meer den 500000€) zou de vergrijzing echter perfect opvangen.
Ik zie dat er wel een vermogenbelasting is in onze buurlanden, maar niet in het fiscale paradijs voor het grootkapitaal: België.
Ik zie dat we de laagste pensioenen van West-Europa hebben.
Ik zie dat we een steeds grotere opleg voor gezondheid hebben, terwijl de pharmaciesector miljarden euro winsten draait en maar herstructureert alsof het een lieve lust is.
Ik zie dat de privatisering van de energiemarkt een absolute flop is.
Ik zie dat de private woningmarkt, de prijzen kunstmatig hoog houdt.
Ik zie wat jij, beste liberaal, duidelijk niet ziet. Of misschien juist wel?
ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.
Nee, ik trek mijn ogen tenminste open en zie wat er gaande is in de maatschappij.
We zijn steeds
- productiever, na Noorwegen de tweede productiefste van de wereld!
- flexibeler, het land met de meeste mensen, die werken in ploegen!
- een grotere koek bakkend
Ik zie dat alles steeds duurder en onbetaalbaarder wordt (zoals wonen en energie).
Ik zie de woonsector de huur- en grondprijzen kunstmatig hoog houden en massa winsten genereren.
Ik zie net dezelfde tendens in de energiesector.
Ik zie steeds een kleiner deel van de bevolking een groter stuk van het nationaal vermogen bezitten (in 2006 voor het eerst in 50 jaar, dat 10% van de bevolking 50% van het nationaal vermogen bezat, dit is 800 miljard euro. 1600 miljard was in 2006 het totaal vermogen.).
Ik zie steeds meer armen en sukkelaars in ons land.
Ik zie dat er nog nooit zoveel geld in België wordt gepompt en in België is.
Ik zie dat jullie, de liberalen nog nooit zo hard hebben geroepen dat de pensioenen onbetaalbaar zijn. Een 1% vermogen belasting van het grootkapitaal (vermogens van meer den 500000€) zou de vergrijzing echter perfect opvangen.
Ik zie dat er wel een vermogenbelasting is in onze buurlanden, maar niet in het fiscale paradijs voor het grootkapitaal: België.
Ik zie dat we de laagste pensioenen van West-Europa hebben.
Ik zie dat we een steeds grotere opleg voor gezondheid hebben, terwijl de pharmaciesector miljarden euro winsten draait en maar herstructureert alsof het een lieve lust is.
Ik zie dat de privatisering van de energiemarkt een absolute flop is.
Ik zie dat de private woningmarkt, de prijzen kunstmatig hoog houdt.
Ik zie wat jij, beste liberaal, duidelijk niet ziet. Of misschien juist wel?
zondag 28 oktober 2007
Uitholling van het stakingsrecht
Orange blue - de rotte appelsien
Na rechtse dwaasheden, van 14 jarigen bij volwassen criminelen te steken en lastenverlagingen (lees extra winsten voor de top 10% van de bevolking) terwijl veel Belgen geen rechtvaardig deel van de koek krijgen, staat er weer een leuke ultra rechtse maatregel op de onderhandelingstafel.
Uitholling van het stakingsrecht. Waar men populistisch wilt scoren met het feit dat iedereen recht heeft op gegarandeerd vervoer via de trein, volgt een deel van de bevolking deze denkwijze. Wij willen kunnen treinen, denken ze!
Wat met de loontrekkende van de NMBS. Heeft die geen rechten, alleen plichten? Nu wilt men de bevolking paaien met een minimale dienstverlening. 3500 loontrekkenden zal het betreffen. Maar men vergeet dat of er nu 1 trein of 10 treinen rijden, er zowiezo een groter vast aantal personeel moet werken (denk maar veiligheidspersoneel, onderhoudpersoneel, begeleidingspersoneel,...). De schattingen liggen dus in de buurt van maar liefst 70% van de mensen dat zal moeten werken tijdens een minimale dienstverlening.
Hoe kun je dan nog opkomen voor je rechten, als de neo-liberale bazen weer de loontrekkende gebruikt als een balletje in een lottotrommel. Simpelweg geef je de bazen weer een stok achter de deur. Ach staak maar zoveel je wilt, denkt hij, GE MOET TOCH WERKEN.
Heeft die nmbs-loontrekkende geen recht op een eerlijke verdediging van zijn rechten?
Staking, via lamlegging, is de allerlaatste ultieme noodzaak, voor wanneer de top van een bedrijf absoluut niet wilt luisteren. Men staakt omdat men wil werken en om een rechtvaardige behandeling.
Nu wilt men deze verworven rechten afnemen en de bevolking denkt alleen aan zijn treinvervoer. Achiel Charbon draait zich om in zijn graf!
Na rechtse dwaasheden, van 14 jarigen bij volwassen criminelen te steken en lastenverlagingen (lees extra winsten voor de top 10% van de bevolking) terwijl veel Belgen geen rechtvaardig deel van de koek krijgen, staat er weer een leuke ultra rechtse maatregel op de onderhandelingstafel.
Uitholling van het stakingsrecht. Waar men populistisch wilt scoren met het feit dat iedereen recht heeft op gegarandeerd vervoer via de trein, volgt een deel van de bevolking deze denkwijze. Wij willen kunnen treinen, denken ze!
Wat met de loontrekkende van de NMBS. Heeft die geen rechten, alleen plichten? Nu wilt men de bevolking paaien met een minimale dienstverlening. 3500 loontrekkenden zal het betreffen. Maar men vergeet dat of er nu 1 trein of 10 treinen rijden, er zowiezo een groter vast aantal personeel moet werken (denk maar veiligheidspersoneel, onderhoudpersoneel, begeleidingspersoneel,...). De schattingen liggen dus in de buurt van maar liefst 70% van de mensen dat zal moeten werken tijdens een minimale dienstverlening.
Hoe kun je dan nog opkomen voor je rechten, als de neo-liberale bazen weer de loontrekkende gebruikt als een balletje in een lottotrommel. Simpelweg geef je de bazen weer een stok achter de deur. Ach staak maar zoveel je wilt, denkt hij, GE MOET TOCH WERKEN.
Heeft die nmbs-loontrekkende geen recht op een eerlijke verdediging van zijn rechten?
Staking, via lamlegging, is de allerlaatste ultieme noodzaak, voor wanneer de top van een bedrijf absoluut niet wilt luisteren. Men staakt omdat men wil werken en om een rechtvaardige behandeling.
Nu wilt men deze verworven rechten afnemen en de bevolking denkt alleen aan zijn treinvervoer. Achiel Charbon draait zich om in zijn graf!
zaterdag 27 oktober 2007
Waar zit het socialisme?
Goed nieuws, goed nieuws! Zelfs Bart Somers zet het op zijn blog. België staat vierdes in Europa van de meeste buitenlandse investeringen. Er wordt zelfs meer geïnvesteerd in België dan in China. België heeft nog nooit zo een groot kapitaal gehad. Bravo België!
Hoe komt het dan dat:
Hoe komt het dan dat:
- Er geen geld meer zou zijn voor onze pensioenen of zilverfonds
- 1 op 7 onder de armoedegrens leeft, wat een verdubbeling is van de jaren tachtig en een evenaring van het aantal armen in de USA
- Meer dan 70000 gezinnen in België op de wachtlijst staan voor een betaalbare sociale woning
- 96000 Vlaamse gezinnen in 2006 hun electriciteitsrekening niet konden betalen, dit was dus nog voor de prijsstijgingen!
- Huizen onbetaalbaarder zijn dan ooit
- Energie, wonen, medicamenten nog nooit zoveel van onze koopkracht heeft gevraagd
Dit terwijl
- Er nog nooit zulke massale winsten zijn gegenereerd. 30 miljard toegevoegde waarde in de vastgoedsector en 4 miljard euro winst in de energiesector.
- De hoogste lonen met 6% zijn gestegen in 2006, de laagste met 2,9% en het leefloon zelfs maar met 2%
- Er wel geld is voor gelegaliseerde fraude: de notionele intrestaftrek
- Het witwassen van het zwart geld via de fiscale amnestie goedgekeurd wordt, terwijl het volledig aangeslagen moet worden. Corruptie dat beloond wordt is schandalig!
- Er wel geld is voor fiscale voordelen van pensioensparen voor 44% van de bevolking. Maar de overige 56% in de kou blijft staan
- Iedereen toch maar langer moet werken. Dank u generatiepact, waar de gewone loontrekkende weer voor opdraait! Voornamelijk de 50+ die weer een loer wordt gedraaid. Het generatiepact was nodig, maar moest sterk genuanceerder en zowel bazen als werknemers moesten beide water bij de wijn doen. Nu heeft enkel de loontrekkende veel rechten verloren
- Er opnieuw lastenverlagingen op de regeringstafel liggen? Waar de gemeenschap weer extra voor moet betalen
Waar zit het socialisme? Word wakker socialisten en verenig u! Roep en tier, uiteraard op een beredeneerde manier. Want het neo- liberalisme is de klok 50 jaar aan het terug draaien.
We moeten niet bang zijn om het geld te halen waar het zit. Vermogenbelasting en snel! Tijd om onze verkochte ziel terug te winnen.
vrijdag 26 oktober 2007
Repliek: pensioen
Gisteren kreeg ik de reactie op mijn pensioenstandpunt van: is het allemaal wel te betalen dat systeem dat je voorstelt? Is het wel eerlijk dat mensen die heel hun leven meer afdragen het dan met minder moeten doen?
Mijn antwoord is twee keer ja. Een snelle becijfering en aanzet tot een strategie:
Momenteel zit er ongeveer 13 miljard aan aandelen, kasbons en afbouw van de staatsschuld in ons zilverfonds. 13 miljard. Ons pensioensysteem kost 3,5% van ons BNP. Met het BNP dat rondt de de 320 miljard euro schommelt, wilt dat zeggen dat het jaarlijks om ongeveer 11 miljard euro gaat, dat dient om onze ouderen te voorzien van gelden. Met het zilverfonds kunnen we dus als het ware, slechts 1 jaar pensioenen voorzien.
Desalniettemin is het tijdens de periode van 30 jaar zoals vooropgesteld, de bedoeling om dit pakket uit te breiden naar een veelvoud hiervan op realistische basis. Men voorspelt dat het aandeel van het pensioen nog zal stijgen tot 6%. Mijn theorie is gebaseerd op deze laatste. Steek de overige 2,5% nu reeds in het zilverfonds, dit geld komt rechtstreeks van de vermogenbelasting. Want je moet weten dat 42% van het onroerend vermogen en 53% van het kapitaal vermogen volledig in handen is van 10% van de bevolking. De toplaag van de bevolking hééft geld. Ga het geld halen waar het zit.
Even een kleine berekening. In België is er 1600 miljard euro aan vermogen in 2006. Zelfs een kleine belasting van 1% zou jaarlijks maar liefst minstens 16 miljard euro opbrengen. Meer dan genoeg om de vergrijzing op te vangen dus. Zelfs indien je enkel de de vermogens van minstens 1 miljoen euro belast met 1% brengt dit 6 miljard euro op. Daarnaast moet men zeggen dat dit reeds wordt toegepast in Duitsland, Frankrijk,... België is een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal.
Indien je ongeveer een equivalent van 300 miljard euro kunt voorzien binnen twintig à dertig jaar, dan zal het perfect mogelijk zijn via graduele implementatie, om het pensioensysteem om te vormen dat verlost is van het vergrijzingsprobleem. Het is een werk van lange adem. Maar waar vooral onze kinderen goed met gaan zijn = DUURZAAM.
Om op de tweede vraag terug te komen is het antwoord: UITERAARD. Hoe kun je gepensioneerden het recht op verzorging, eten of een fatsoenlijk dak boven hun hoofd ontkennen? Het is onze plicht als maatschappij hier zorg voor te dragen. Sparen mag aangemoedigd worden, maar dat is voor de luxe op de oude dag te betalen. Dit moet niet bekostigd worden met gemeenschapsgeld, want pensioen is voor IEDEREEN. Niet alleen voor zij die het kunnen. Ik zal ook nooit pleiten dat iedereen evenveel pensioen krijgt. Maar geef iedereen genoeg om te voorzien in de basisbehoefte en je houdt nog minstens 40% van het huidige pensioengeld over om dan gradueel te verdelen. Uiteraard met een realistische pensioenmaximum en niet zoals tegenwoordig waar het verschil tussen laagste en hoogste pensioen een factor 7 is. Deze factor zal alleen maar stijgen, als men pensioen blijft berekenen op de laatste lonen. Je moet immers beseffen dat de hoogste lonen sneller (6% opslag in 2006) stijgen dan de laagste lonen (2,9% opslag in 2006). Een tendens die de gebakken koek steeds onrechtvaardiger verdeeld. De gewone mens blijft met de kruimels achter, dit terwijl de toplaag steeds een groter stuk van de koek naar zich toetrekken (voor het eerst in de geschiedenis van socialistisch België bezat in 2006 10% van de bevolking 50% van het vermogen). Dit is een gevolg van de neo-liberale globalisering. (Lees voor cijfermateriaal voor de gevolgen van de neo-liberale globalisering: 26 september Knack: Het einde van de middenklasse).
Mijn antwoord is twee keer ja. Een snelle becijfering en aanzet tot een strategie:
Momenteel zit er ongeveer 13 miljard aan aandelen, kasbons en afbouw van de staatsschuld in ons zilverfonds. 13 miljard. Ons pensioensysteem kost 3,5% van ons BNP. Met het BNP dat rondt de de 320 miljard euro schommelt, wilt dat zeggen dat het jaarlijks om ongeveer 11 miljard euro gaat, dat dient om onze ouderen te voorzien van gelden. Met het zilverfonds kunnen we dus als het ware, slechts 1 jaar pensioenen voorzien.
Desalniettemin is het tijdens de periode van 30 jaar zoals vooropgesteld, de bedoeling om dit pakket uit te breiden naar een veelvoud hiervan op realistische basis. Men voorspelt dat het aandeel van het pensioen nog zal stijgen tot 6%. Mijn theorie is gebaseerd op deze laatste. Steek de overige 2,5% nu reeds in het zilverfonds, dit geld komt rechtstreeks van de vermogenbelasting. Want je moet weten dat 42% van het onroerend vermogen en 53% van het kapitaal vermogen volledig in handen is van 10% van de bevolking. De toplaag van de bevolking hééft geld. Ga het geld halen waar het zit.
Even een kleine berekening. In België is er 1600 miljard euro aan vermogen in 2006. Zelfs een kleine belasting van 1% zou jaarlijks maar liefst minstens 16 miljard euro opbrengen. Meer dan genoeg om de vergrijzing op te vangen dus. Zelfs indien je enkel de de vermogens van minstens 1 miljoen euro belast met 1% brengt dit 6 miljard euro op. Daarnaast moet men zeggen dat dit reeds wordt toegepast in Duitsland, Frankrijk,... België is een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal.
Indien je ongeveer een equivalent van 300 miljard euro kunt voorzien binnen twintig à dertig jaar, dan zal het perfect mogelijk zijn via graduele implementatie, om het pensioensysteem om te vormen dat verlost is van het vergrijzingsprobleem. Het is een werk van lange adem. Maar waar vooral onze kinderen goed met gaan zijn = DUURZAAM.
Om op de tweede vraag terug te komen is het antwoord: UITERAARD. Hoe kun je gepensioneerden het recht op verzorging, eten of een fatsoenlijk dak boven hun hoofd ontkennen? Het is onze plicht als maatschappij hier zorg voor te dragen. Sparen mag aangemoedigd worden, maar dat is voor de luxe op de oude dag te betalen. Dit moet niet bekostigd worden met gemeenschapsgeld, want pensioen is voor IEDEREEN. Niet alleen voor zij die het kunnen. Ik zal ook nooit pleiten dat iedereen evenveel pensioen krijgt. Maar geef iedereen genoeg om te voorzien in de basisbehoefte en je houdt nog minstens 40% van het huidige pensioengeld over om dan gradueel te verdelen. Uiteraard met een realistische pensioenmaximum en niet zoals tegenwoordig waar het verschil tussen laagste en hoogste pensioen een factor 7 is. Deze factor zal alleen maar stijgen, als men pensioen blijft berekenen op de laatste lonen. Je moet immers beseffen dat de hoogste lonen sneller (6% opslag in 2006) stijgen dan de laagste lonen (2,9% opslag in 2006). Een tendens die de gebakken koek steeds onrechtvaardiger verdeeld. De gewone mens blijft met de kruimels achter, dit terwijl de toplaag steeds een groter stuk van de koek naar zich toetrekken (voor het eerst in de geschiedenis van socialistisch België bezat in 2006 10% van de bevolking 50% van het vermogen). Dit is een gevolg van de neo-liberale globalisering. (Lees voor cijfermateriaal voor de gevolgen van de neo-liberale globalisering: 26 september Knack: Het einde van de middenklasse).
donderdag 25 oktober 2007
Visie: pensioen
Men zou de fiscale voordelen van pensioensparen onmiddellijk moeten afvoeren. Het is een regelrechte schande dat dit is goedgekeurd onder socialistisch bewind.
Wie doet er immers aan pensioensparen? Dat zijn zij die er het geld voor hebben, zij die er aan denken, en zij die angst hebben voor later. Giet dit bijeen, en je bekomt dat alleen de bovenste toplaag van België dit zich veroorloven. We betalen dus met zijn allen voor het pensioen van meneer de burgerij terwijl die best al een heel aardig pensioen heeft. Het gaat zijn sociaal doel voorbij en dit is het perverse van de individualistische verantwoordelijkheidszin van de liberalen. Niet genoeg gespaard? Eigen schuld, dikke bult zeggen ze. Daar sta je dan mooi, gepensioneerd, met de broek op je knieën, het water tot aan je lippen.
Pensioen is mijns inziens een collectieve verantwoordelijkheid. De maatschappij moet collectief instaan voor zijn gepensioneerden en voorzien in hun basisbehoefte (eten, drank, woonst, verzorging).
Een nulfactuur voor gepensioneerden voor deze basisbehoeften zou heel veel hedendaagse structurele problemen en zorgen van de baan helpen, evenals het samenvoegen van alle financiële ouderdomsinstanties (ziekenkas, invaliditeit, bijkomend pensioen, pensioen, ocmwbijstand, deze voor gepensioneerden) tot 1 kas in handen van de OCMW (is nu reeds beperkt mogelijk). Deze kas zal dan dienen om de ouderen in hun basisnoden te voorzien. Men houdt dan zelfs nog veel geld over.
Daarnaast moet men het zilverfonds veel sterker aanvullen, om binnen dertig jaar de overschakeling van een pensioengeneratieoverdragende solidariteit, om te schakelen naar een pensioengeneratieafdragende solidariteit. Dat je als het ware afdraagt, voor je generatie later. Dan zijn alle vergrijzingsproblemen van de baan. Het sterk aandikken van de zilverfonds zal deze omschakeling bekostigen. Dit mag evenwel de generatieoverdragende solidariteit in tussentijd niet ter discussie stellen.
Tevens zijn verschillen van een factor 7 tussen de hoogste en laagste pensioenen ronduit schandalig. Afvlakken van de hoogste pensioenen en verhogen van de laagste is dus waar dringend aan gewerkt moet worden. De nulfactuur is een manier om dit te bewerkstelligen. Gun iedereen een respectvolle oude dag, ongeacht ras, geslacht of levensloop.
Als afsluiter: België heeft een van de laagste pensioenen en tevens neemt dit een van de kleinste delen in het BNP vergeleken met de rest van West-Europa. Steeds meer ouderen moeten elke maand weer bijleggen bij hun pensioen en hebben geen nagel voor aan hun gat te krabben, dit terwijl andere gepensioneerden tien keer per jaar naar Benidorm kunnen reizen met hun pensioen.
De maatschappij is uit balans.
Wie doet er immers aan pensioensparen? Dat zijn zij die er het geld voor hebben, zij die er aan denken, en zij die angst hebben voor later. Giet dit bijeen, en je bekomt dat alleen de bovenste toplaag van België dit zich veroorloven. We betalen dus met zijn allen voor het pensioen van meneer de burgerij terwijl die best al een heel aardig pensioen heeft. Het gaat zijn sociaal doel voorbij en dit is het perverse van de individualistische verantwoordelijkheidszin van de liberalen. Niet genoeg gespaard? Eigen schuld, dikke bult zeggen ze. Daar sta je dan mooi, gepensioneerd, met de broek op je knieën, het water tot aan je lippen.
Pensioen is mijns inziens een collectieve verantwoordelijkheid. De maatschappij moet collectief instaan voor zijn gepensioneerden en voorzien in hun basisbehoefte (eten, drank, woonst, verzorging).
Een nulfactuur voor gepensioneerden voor deze basisbehoeften zou heel veel hedendaagse structurele problemen en zorgen van de baan helpen, evenals het samenvoegen van alle financiële ouderdomsinstanties (ziekenkas, invaliditeit, bijkomend pensioen, pensioen, ocmwbijstand, deze voor gepensioneerden) tot 1 kas in handen van de OCMW (is nu reeds beperkt mogelijk). Deze kas zal dan dienen om de ouderen in hun basisnoden te voorzien. Men houdt dan zelfs nog veel geld over.
Daarnaast moet men het zilverfonds veel sterker aanvullen, om binnen dertig jaar de overschakeling van een pensioengeneratieoverdragende solidariteit, om te schakelen naar een pensioengeneratieafdragende solidariteit. Dat je als het ware afdraagt, voor je generatie later. Dan zijn alle vergrijzingsproblemen van de baan. Het sterk aandikken van de zilverfonds zal deze omschakeling bekostigen. Dit mag evenwel de generatieoverdragende solidariteit in tussentijd niet ter discussie stellen.
Tevens zijn verschillen van een factor 7 tussen de hoogste en laagste pensioenen ronduit schandalig. Afvlakken van de hoogste pensioenen en verhogen van de laagste is dus waar dringend aan gewerkt moet worden. De nulfactuur is een manier om dit te bewerkstelligen. Gun iedereen een respectvolle oude dag, ongeacht ras, geslacht of levensloop.
Als afsluiter: België heeft een van de laagste pensioenen en tevens neemt dit een van de kleinste delen in het BNP vergeleken met de rest van West-Europa. Steeds meer ouderen moeten elke maand weer bijleggen bij hun pensioen en hebben geen nagel voor aan hun gat te krabben, dit terwijl andere gepensioneerden tien keer per jaar naar Benidorm kunnen reizen met hun pensioen.
De maatschappij is uit balans.
Visie: wonen
In Nederland woont ongeveer 40% van de bevolking in een sociale woning. In België staan er nog 70000 gezinnen op een wachtlijst voor een dergelijke huisvesting. Ongehoord.
De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar er moet dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Zwaar belasten van Belgische immobiliënsector die enorme winsten genereren, oftewel en nog liever, gedeeltelijk (of volledig) nationaliseren van deze sector.
In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huisprijzen nog nooit zo duur zijn geweest.
Via sociale woning projecten, kan er ook duurzamer (energiebesparend) gebouwd worden, en kan men de mensen een betaalbaar huis aanbieden.
De liberalen praten het goed met het excuus dat er nog nooit zoveel geïnvesteerd is geweest. Maar er moet dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Zwaar belasten van Belgische immobiliënsector die enorme winsten genereren, oftewel en nog liever, gedeeltelijk (of volledig) nationaliseren van deze sector.
In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huisprijzen nog nooit zo duur zijn geweest.
Via sociale woning projecten, kan er ook duurzamer (energiebesparend) gebouwd worden, en kan men de mensen een betaalbaar huis aanbieden.
Abonneren op:
Posts (Atom)