Repliek: pensioen

Gisteren kreeg ik de reactie op mijn pensioenstandpunt van: is het allemaal wel te betalen dat systeem dat je voorstelt? Is het wel eerlijk dat mensen die heel hun leven meer afdragen het dan met minder moeten doen?
Mijn antwoord is twee keer ja. Een snelle becijfering en aanzet tot een strategie:
Momenteel zit er ongeveer 13 miljard aan aandelen, kasbons en afbouw van de staatsschuld in ons zilverfonds. 13 miljard. Ons pensioensysteem kost 3,5% van ons BNP. Met het BNP dat rondt de de 320 miljard euro schommelt, wilt dat zeggen dat het jaarlijks om ongeveer 11 miljard euro gaat, dat dient om onze ouderen te voorzien van gelden. Met het zilverfonds kunnen we dus als het ware, slechts 1 jaar pensioenen voorzien.
Desalniettemin is het tijdens de periode van 30 jaar zoals vooropgesteld, de bedoeling om dit pakket uit te breiden naar een veelvoud hiervan op realistische basis. Men voorspelt dat het aandeel van het pensioen nog zal stijgen tot 6%. Mijn theorie is gebaseerd op deze laatste. Steek de overige 2,5% nu reeds in het zilverfonds, dit geld komt rechtstreeks van de vermogenbelasting. Want je moet weten dat 42% van het onroerend vermogen en 53% van het kapitaal vermogen volledig in handen is van 10% van de bevolking. De toplaag van de bevolking hééft geld. Ga het geld halen waar het zit.
Even een kleine berekening. In België is er 1600 miljard euro aan vermogen in 2006. Zelfs een kleine belasting van 1% zou jaarlijks maar liefst minstens 16 miljard euro opbrengen. Meer dan genoeg om de vergrijzing op te vangen dus. Zelfs indien je enkel de de vermogens van minstens 1 miljoen euro belast met 1% brengt dit 6 miljard euro op. Daarnaast moet men zeggen dat dit reeds wordt toegepast in Duitsland, Frankrijk,... België is een fiscaal paradijs voor het groot kapitaal.
Indien je ongeveer een equivalent van 300 miljard euro kunt voorzien binnen twintig à dertig jaar, dan zal het perfect mogelijk zijn via graduele implementatie, om het pensioensysteem om te vormen dat verlost is van het vergrijzingsprobleem. Het is een werk van lange adem. Maar waar vooral onze kinderen goed met gaan zijn = DUURZAAM.

Om op de tweede vraag terug te komen is het antwoord: UITERAARD. Hoe kun je gepensioneerden het recht op verzorging, eten of een fatsoenlijk dak boven hun hoofd ontkennen? Het is onze plicht als maatschappij hier zorg voor te dragen. Sparen mag aangemoedigd worden, maar dat is voor de luxe op de oude dag te betalen. Dit moet niet bekostigd worden met gemeenschapsgeld, want pensioen is voor IEDEREEN. Niet alleen voor zij die het kunnen. Ik zal ook nooit pleiten dat iedereen evenveel pensioen krijgt. Maar geef iedereen genoeg om te voorzien in de basisbehoefte en je houdt nog minstens 40% van het huidige pensioengeld over om dan gradueel te verdelen. Uiteraard met een realistische pensioenmaximum en niet zoals tegenwoordig waar het verschil tussen laagste en hoogste pensioen een factor 7 is. Deze factor zal alleen maar stijgen, als men pensioen blijft berekenen op de laatste lonen. Je moet immers beseffen dat de hoogste lonen sneller (6% opslag in 2006) stijgen dan de laagste lonen (2,9% opslag in 2006). Een tendens die de gebakken koek steeds onrechtvaardiger verdeeld. De gewone mens blijft met de kruimels achter, dit terwijl de toplaag steeds een groter stuk van de koek naar zich toetrekken (voor het eerst in de geschiedenis van socialistisch België bezat in 2006 10% van de bevolking 50% van het vermogen). Dit is een gevolg van de neo-liberale globalisering. (Lees voor cijfermateriaal voor de gevolgen van de neo-liberale globalisering: 26 september Knack: Het einde van de middenklasse).