Er moet dus dringend veel meer geïnvesteerd worden. Men spreekt niet van miljoenen, maar miljarden euro's. Van waar haalt men die? Strikte maatregelen en zwaar belasten van de Belgische immobiliënsector, die enorme winsten genereren. In 2003 had de immobiliënsector nog een toegevoegde waarde van maar liefst 28 miljard euro ofwel 11% van het BNP. Dit terwijl de huis- en grondprijzen nog nooit zoveel van de koopkracht van de loontrekkende gevraagd heeft in een halve eeuw.
Gelijke kansen beginnen op een eerlijke toegang tot de basisbehoeften, waar betaalbaar wonen zeker één van is. Huren van een woning is erg duur, en een totale leegloop van het budget van de loontrekkende. De winsten ervan gaan, jaja, voornamelijk weer naar het grootkapitaal, dat zich dus verrijkt via de arbeid van de huurder.
De overheid heeft niet alleen als taak om structuren op te zetten om onze economie draaiende te houden, maar ook om mensen échte gelijke kansen en toegang tot de basisbehoefte te verschaffen. Je hoeft geen rekenwonder te zijn, om te stellen dat 150000 euro voor een lapje grond van 7,5 are (in de Kempen dan nog), ongelooflijk duur is en alles behalve een voorbeeld van gelijke kansen. De prijzen stijgen jaarlijks zelfs tussen de 10 en 15%. Hoe men dus slapend rijk wordt via de arbeid van een ander. Even een kleine greep uit Geelse bouwgronden anno 2007:
7.72a - 182.260 EUR - 7.3 miljoen BEF
8.47a - 159.000 EUR - 6.4 miljoen BEF
7.32a - 138.000 EUR - 5.6 miljoen BEF
12% van de beschikbare bouwgronden is in handen van de overheid.
11% in handen van grote vastgoedmakelaars.
77% in handen van private speculanten en eigenaars, waarvan een kleine twintig procent een bouwgrond is, die gereserveerd is voor zijn kinderen.
Uiteraard kan het niet de bedoeling zijn dat gewone mensen, die een bouwgrond reserveren voor hun kinderen, het slachtoffer worden van belasting of aanslag. Dit zou net het doel van betaalbaar wonen voorbij gaan.
Maar daarnaast zijn er meer dan 80% van de totale gronden die puur speculatief zijn en met opzet braak liggen. Men geeft deze maar mondjesmaat uit handen en zo houden ze de prijzen kunstmatig hoog. Onbetaalbaar voor heel wat mensen, zeker voor onze jongere generatie.
Verschillende maatregelen zijn mogelijk.
Prijsquota's kunnen deze praktijken grotendele aan banden leggen. Maar men moet ook niet bang zijn om speculatiegronden en woningen die geen doel meer hebben, aan te slaan voor maatschappelijk nut tegen een basisvergoeding.
Daarnaast is het op de markt brengen van nieuwe gronden eveneens een mogelijkheid. Als we een klein deel van ons landbouwareaal omvormen tot bouwgronden, kan men zo de private prijzen sterk drukken.
Eveneens is een mogelijkheid om een vermogen belasting van bv. 2% uit te vaardigen voor vastgoed vermogen van boven de 500000 €. Dit terwijl het vastgoedwaarde jaarlijks stijgt tussen de 10 en de 15%, zijn het peanuts voor het groot kapitaal, maar bergen voor de gewone mens. Herwaardering van de arbeidsinvestering dus!
De hoogste nood is echter een sterkere investering vanuit de overheid in sociale huisvesting, zoals aangehaald in het begin van de blog. Een sociale eigen woning is het begin van betaalbaar wonen. Hier gaat voor de moment een verzoekschrift rond van Anke Hintjens met als goede extra strijdpijlers:
- Het huidig budget voor sociale huisvesting moet op korte termijn verviervoudigen en daarna elk jaar betekenisvol stijgen tot het budget wonen 3 % van het BBP bedraagt in 2027
- Binnen dat Vlaams budget moet sociale woningbouw, de huisvestingsmaatschappijen die de laagste inkomens opvangen en de grote steden bijzondere aandacht krijgen
- In elk ruimtelijk plan moet minstens 20% van de woningen kunnen worden voorbehouden voor sociale woningbouw
- De BTW op sociale bouwprojecten moet tot nul herleid worden en de administratie voor sociale woningbouw moet sterk vereenvoudigd worden
- Er moeten meer huizen verhuurd worden via sociale verhuurkantoren.
- De fusie van sociale huisvestingsmaatschappijen moet gestimuleerd worden..
Een combinatie van deze verschillende maatregelen biedt ongetwijfeld een antwoord op de huidige woonproblematiek. Het is nu eerder van willen, niet van kunnen.
Men moet niet bang zijn dat het onze economie zou schaden. Integendeel. Dit is een lokale sector, die niet naar het buitenland kan trekken. Meer zelfs, een verlaging van de kostprijs voor huizen en bouwgronden zorgt er net voor dat er meer werkgelegenheid komt in de bouwsector en betrokken sectoren, omdat net meer mensen toegang vinden tot een eigen huis.
(Ps: hebt u als lezer, nog ideeën om betaalbaar wonen weer om te vormen van fabel naar realiteit. Antwoord op deze blog. Zodat we constructief samen werken aan een goede toekomst voor ons allen.)
Geef ook de petitie rond voor betaalbaar wonen: http://betaalbaarwonen.wikidot.com/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten